FLUX_PLAYGROUND

Το flux playground είναι ένα ρευστό πεδίο συνάντησης του σώματος, με τον ήχο, την κίνηση, την εικαστική εγκατάσταση, τον σκηνογραφικό χώρο και τις τεχνολογίες διάδρασης. Πρόκειται για μια πολυμεσική επιτέλεση τριών εγχόρδων διατάξεων σε έναν ρευστό χάρτινο υλικό χώρο. Στη solo performance επαναπροσδιορίζεται ο σωματικός χώρος μέσα από την παραγωγή χάρτινων ενδυμάτων, ηχοτοπίων και σχεδίων σε κίνηση. Το σώμα στηνεπιτελεστική εγκατάσταση αναζητά τρόπους χειρισμού και ενσωμάτωσης σε διάλογο με τα ενεργά αντικείμενα (τις διατάξεις, τα διαδραστικά αυτοσχέδια μουσικά όργανα, τις χάρτινες επιφάνειες, κ.ά). Τα διαλογικά μουσικά γλυπτά προέκυψαν από μπρικολάζ (bricolage) στοιχείων επίπλων και μικρο-υλικών, καθώς με την επανάχρηση και την ανακύκλωση ρομπότ παιχνιδιών.
‎

Το χοροκινητικό παραστατικό γεγονός είναι μια εξελισσόμενη δράση που συνδυάζει τον χορό, την κίνηση του σώματος με την εικαστική πράξη. Αποτελεί αναφορά στις σωματικές πειραματικές performances, των Charlotte Moorman & Nam June Paik (Fluxus cello, 1969), των Christo & Jeanne-Claude (Wendy, Wedding dress & Eveningdress, 1967), στην πρώιμη ρομποτική τέχνη του Akira Kanayama (Painting machine, 1957) της πρωτοπορίας των Gutai.