Event Category: Χορός

feed me peace
Αναστασία Βαλσαμάκη

Στο έργο “feed me peace”, η χορογράφος Αναστασία Βαλσαμάκη καταπιάνεται με τις πολιτικές και σωματικές διαστάσεις της αυτοφροντίδας ως πεδίο επαναδιαπραγμάτευσης και συλλογικής πρακτικής. Θέτοντας το σώμα στο επίκεντρο, η παράσταση διερευνά πώς η φροντίδα μετατοπίζεται ανάμεσα στο προσωπικό βίωμα και τη συλλογική εμπειρία. Πρόκειται άραγε για ένα ατομικό καταφύγιο ή για ένα εργαλείο επιβίωσης μέσα σε συνθήκες πίεσης;

 Αντλώντας έμπνευση από ιστορικές πρακτικές αυτοφροντίδας ως εργαλείο αντοχής και ακτιβισμού, η παράσταση αντιπαραβάλλει την ανάγκη για επιβίωση και διεκδίκηση με τη σύγχρονη εμπορευματοποίηση της ευεξίας. Σε αλληλεπίδραση με το σκηνικό περιβάλλον, η σκηνική δράση γίνεται μια διαδικασία διερεύνησης και επανανοηματοδότησης της φροντίδας στο παρόν, δημιουργώντας διαρκώς νέους ηχητικούς, νοηματικούς και εικαστικούς κόσμους. Η σκηνή συγκροτείται ως χώρος κοινότητας, όπου τέσσερα γυναικεία σώματα εκκινούν τη δράση ανάμεσα σε μια οικεία καθημερινότητα και μια τελετουργική συνθήκη φροντίδας. Μέσα από επαναλήψεις, μετατοπίσεις και εναλλαγές έντασης, η κίνηση πυκνώνει και μετασχηματίζεται, οδηγώντας σε μια παρατεταμένη κατάσταση υψηλής ενέργειας, όπου ο ρυθμός γίνεται κυρίαρχος. Η σκηνή μεταβάλλεται σε μια συλλογική γιορτή: ένα εκτεταμένο shuffle dance ως πράξη επιβίωσης, απόλαυσης και συνεύρεσης. Μια προσπάθεια να «αυτοφροντιστούμε» σε συνθήκες υψηλής έντασης, μέσα από τη καθαρτική σύνδεση μουσικής και χορού, και ίσως τελικά μια απόπειρα να βρούμε τη γαλήνη χωρίς συμβιβασμό.

Η Αναστασία Βαλσαμάκη είναι χορεύτρια και χορογράφος με βάση την Αθήνα. Δημιουργεί παραστάσεις σύγχρονου χορού και συνεργάζεται με καλλιτέχνες σε χορευτικά και διεπιστημονικά πρότζεκτ. Το έργο της διερευνά τη σωματικότητα και τη «νοητική» πλευρά της κίνησης με σκοπό να δώσει νέες αναγνώσεις γύρω από την ανθρώπινη συνύπαρξη. Αριστούχος απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης και απόφοιτη του χορογραφικού μεταπτυχιακού προγράμματος (I.C.E.) της ακαδημίας χορού SEAD, ως χορογράφος έχει διακριθεί δύο φορές με την επιλογή της από το διεθνές δίκτυο χορού Aerowaves και με το βραβείο της ARTWORKS. Έχει δημιουργήσει τα έργα Sync, Body Monologue, DisJoint, W REST L ING και THE VERSO, παρουσιάζοντάς τα σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ.

https://anastasiavalsamaki.com/

Πρεμιέρα ARC FOR DANCE FESTIVAL 17
Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Διάρκεια: 45 λεπτά χωρίς διάλειμμα

What I Wanted, What I found

To What I Wanted, What I found πρόκειται για μια απόπειρα αντικατοπτρισμού της πραγματικότητας της ζωής μιας καλλιτέχνιδας στην Ελλάδα. Η τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να κάνει. Με βάση τις κοινές εμπειρίες των δημιουργών, το έργο εκτυλίσσεται ανάμεσα στα όνειρα και τις πρωταρχικές προσδοκίες τους και σε αυτό που τελικά συναντούν καθημερινά, φωτίζοντας ένα σύστημα που υπόσχεται πολλά και επιστρέφει ελάχιστα.

Διάρκεια: 45 λεπτά

AI ANNA
Ιωάννα Χρυσομάλλη, Λαμπρινή Γκόλια

AI ANNA, μια δημιουργία που στοχεύει στην παραγωγή της απόλυτης ευχαρίστησης και ηδονής. Αβέβαιοι ως προς τις δυνατότητες και την εξελικτική διαδικασία αυτού του μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης.

Διάρκεια: 35 λετπά χωρίς διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: 13+

Η Dances We Dance, μια χορευτική ομάδα με έδρα τη Νέα Υόρκη, παρουσιάζει την πρώτη της ολοκληρωμένη βραδινή παράσταση στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2026. Το πρόγραμμα, με τίτλο Harmonic Dissonance, περιλαμβάνει νέα έργα εμπνευσμένα από την πρωτοπόρο του σύγχρονου χορού Isadora Duncan.

Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια Francesca Todesco επαναπροσεγγίζει τα Scriabin Études της Duncan μέσα από νέα σόλο, ντουέτα και ομαδικά έργα που εξερευνούν θέματα όπως το πένθος, η ανθεκτικότητα, η ενότητα και η σύγκρουση – αντηχώντας την εκφραστική ένταση της μουσικής του Alexander Scriabin και την οραματική προσέγγιση της Duncan στην κίνηση. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με παλαιότερα έργα από το ρεπερτόριο της ομάδας.

Διάρκεια: 90′ (με διάλειμμα)

BONES

Το χορογραφικό έργο BONES εξερευνά, μέσα από το ανθρώπινο σώμα, τη σχέση ανάμεσα στη δομή, τη στήριξη και τη ρωγμή. Το σώμα εμφανίζεται ως ένα ζωντανό σύστημα που διαρκώς προσαρμόζεται στις πιέσεις, μεταβάλλοντας τη μορφή του για να αντέξει.

Η δημιουργική διαδικασία ξεκίνησε από την παρατήρηση του σώματος ως δυναμική ανατομική δομή. Στην πορεία αυτής της διερεύνησης αναδύθηκε και το τραύμα ως υλικό δημιουργίας, με την μνήμη να προσεγγίζεται όχι ως κάτι που ξεπερνιέται, αλλά ως κάτι που επανέρχεται και μετασχηματίζεται μέσα από το σώμα και την καλλιτεχνική πράξη.

Στη σκηνή  συναντιούνται σώματα που, κουβαλώντας τις δικές τους «παραμορφώσεις» και ιστορίες, δημιουργούν νέα συστήματα στήριξης και ισορροπίας. Η κίνηση γεννιέται από τη συνάντηση αυτών των σωμάτων, από την ανάγκη τους να στηριχθούν, να δυναμώσουν, να μετακινηθούν και να επαναπροσδιορίσουν τη μορφή τους.

Από αυτή τη διερεύνηση προέκυψαν σχέσεις. Οι αφηγήσεις και τα τραύματα μετατράπηκαν σε σύνδεση, επαφή και έκφραση, δημιουργώντας μια χορογραφία όπου η δομή, «το τσαλάκωμα» και η επιβίωση συνυπάρχουν. 

Το BONES αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας για το σώμα Skin – Bones – Heart.

Σημείωμα της Χορογράφου

Με απασχολεί η ιδέα ότι τα σώματα δεν είναι μόνο μορφές αλλά και «αρχεία». Ότι κουβαλούν μνήμες, δικές μας και άλλων. Μνήμες οικογενειακές, ιστορικές, συλλογικές. Πράγματα που ειπώθηκαν και πράγματα που έμειναν σιωπηλά.

Στη διαδικασία του BONES διαβάσαμε κείμενα, γράψαμε ποιήματα και διηγηθήκαμε ιστορίες γύρω από αυτές τις μνήμες. Σιγά σιγά οι λέξεις μετακινήθηκαν στο σώμα, έγιναν κινήσεις, επαφές, σχέσεις. Μας ενδιέφερε να μελετήσουμε πώς τα σώματα συναντιούνται ενώ κουβαλούν ήδη τις δικές τους ρωγμές. Πώς στηρίζονται, πώς μετατοπίζονται, πώς επινοούν νέες μορφές για να συνεχίσουν να ζουν με νόημα.

Ίσως τελικά τα οστά να θυμούνται όσα εμείς ξεχνάμε.

Βιογραφικό σημείωμα

H Τέτη Νικολοπούλου είναι χορεύτρια, δασκάλα χορού και Φυσικής Αγωγής και χορογράφος. Είναι απόφοιτη της Επαγγελματικής Σχολής χορού Νίκης Κονταξάκη και του ΣΕΦΑΑ Αθήνας (ΕΚΠΑ). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος με αντικείμενο τη σύνδεση θεωρίας και πράξης των πρακτικών somatics και του contact improvisation. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια χορού και contact improvisation με σημαντικούς δασκάλους και χορεύει και χορογραφεί από το 1992 (ομάδα σύγχρονου χορού Εννιάμορφο). Έχει συνεργαστεί με χορογράφους, σκηνοθέτες, μουσικούς και εικαστικούς και έχει λάβει μέρος σε διεθνείς πλατφόρμες και φεστιβάλ χορού. Εκτός από εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής στη δημόσια εκπαίδευση, διδάσκει σύγχρονο χορό, αυτοσχεδιασμό και contact improvisation σε επαγγελματικές και ερασιτεχνικές σχολές χορού, διενεργεί έρευνα, δίνει διαλέξεις, γράφει άρθρα και πραγματοποιεί εργαστήρια και σεμινάρια πάνω στις πρακτικές  somatics. Έχει διδάξει contact improvisation σε διεθνή φεστιβάλ της πρακτικής, στο Freiburg, στη Χαλκιδική, στη Κωνσταντινούπολη και στο Bristol. Από το 2017 έως σήμερα, χορεύει και χορογραφεί με την ομάδα χορού Anima-Soma, σε συνεργασία με τη Ζωή Χατζιδάκη. Οι δουλειές της επιχορηγούνται από το ΥΠΠΟ και στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιεί και δωρεάν εργαστήρια επιμόρφωσης σε χορευτές στο contact improvisation και στο Axis Syllabus σε συνεργασία με τον Τίμο Ζέχα. 

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το ΥΠΠΟ για την καλλιτεχνική περίοδο 2025-2026

Διάρκεια: 45 λεπτά
Κατάλληλη ηλικία: από 10 και πάνω

JUNE JULY

Why did I come in here again;

                                                  ‘Here’, Richard McGuire

Ίσως το παρόν να είναι το πιο παράξενο μέρος για να ζεις.

Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.

Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από τη δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.

Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα “Here” του Richard McGuire και τo ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.

Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.

Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;

Ίσως λίγη ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσεια του Διαστήματος.

Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που  εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.

Στα πλαίσια μιας διευρυμένης χορογραφίας, το JUNE JULY είναι ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία που ενεργοποιούνται και εξατμίζονται δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας
Με την υποστήριξη του International Theater Institute  – German Centre  και Motion Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024

H Ελεονώρα Σιαράβα είναι χορογράφος, δραστηριοποιείται μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και έχει παρουσιάσει την δουλειά της διεθνώς. Ως καλλιτέχνης εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας. Για τo έργο της The Body and the Other~ που παρουσιάστηκε στο Tanzhaus NRW, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα χορού της Ευρώπης, υποστηρίχτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού NRW της Γερμανίας, την καλλιτεχνική υποτροφία i-Portunus/Creative Europe/Goethe Institut και συνεργάστηκε με το MIREVI Institut για τη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας. Από το 2020 υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας. Δημιούργησε τα έργα BLUE BEYOND (Θέατρο Θησείον, Κ.Θ.Β.Ε., Tanz:digital/ΙΤΙ Germany/Βερολίνο 2023, Frankfurt LAB-Emerging Artists Program 2023, Φρανκφούρτη), Who knows where the time goes #1 (Θέατρο Ροές, residency στο SE.S.TA Centre for Choreographing Development/Interdisciplinary Incubator, Πράγα), I am Dancing in a Room (MOMus-Stereoma Festival). Επιλέχθηκε για το ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό project ‘Moving Digits’/Creative Europe (2018-2020) για Χορό και ψηφιακές τεχνολογίες, Tanzhaus Düsseldorf & STL Tallinn. Έχει βραβευθεί από την ARTWORKS-Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) 2022-2023 στο πεδίο Χορογραφίας, επιλέχθηκε για το πρόγραμμα START/Robert Bosch Stiftung & Goethe Institut και ήταν resident χορογράφος στο ITI International Theatre Institute/Motion Bank, Βερολίνο, 2024 και στο UniArts Helsinki, Φιλανδία, 2025. Τα έργα της έχουν συμπεριληφθεί στη Media Library for Dance and Theatre – ITI International Theatre Institute Germany, ένα από τα πιο εκτεταμένα αρχεία οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης για τις παραστατικές τέχνες στη Γερμανία.

https://www.per-dance.com

MIRROŘING
MnIM ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ

Η παράσταση χορού Mirrořing επιχειρεί να φωτίσει εκείνη τη στιγµή όπου όλα γύρω µας επιβραδύνονται και η ταχύτητα δίνει τη θέση της στην ανάπαυση, στην ησυχία όπου µπορούµε να αφουγκραστούµε τις βαθύτερες ανάγκες µας.

Δύο ερµηνευτές κινούνται σε παράλληλες διαδροµές στον χώρο και στον χρόνο. Μετακινούνται από τη δηµόσια σφαίρα και την αρένα της καθηµερινής επιβίωσης στην ιδιωτική τους σφαίρα, εκεί όπου µένουν µόνοι µε τις ευάλωτες πλευρές τους, αυτές που αδιάκοπα φροντίζουν να καλύπτουν. Μετεωρίζονται ανάµεσα στην έκθεση και την ιδιωτικότητα, την εικόνα που κατασκευάζουν και αυτή που αντικρίζουν οι ίδιοι στον καθρέφτη.

Μια ελεγεία για τα όσα χάνονται όταν οι ρυθµοί της καθηµερινότητας είναι καταιγιστικοί, για την αναµέτρηση µε τις κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις —για δύο πρόσωπα που αναζητούν επίµονα µια νέα ισορροπία κι ας είναι όλα γύρω τους τόσο δύσκολα.

Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη µας καλεί να οραµατιστούµε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Διάρκεια: 45’ χωρίς διάλειµµα
Κατάλληλη ηλικία: 15 και άνω

“Instability”

Ένα έργο που μας υπενθυμίζει την βεβαιότητα της μη βεβαιότητας. Μία συνθήκη εύθραυστων σωμάτων σε απορρύθμιση όπου μέσα τους κατοικεί, ως απόηχος, το βίωμα της ανατροπής και της αποσταθεροποίησης.
Ένα κινητικό αφήγημα που ακουμπάει πάνω στη μνήμη μίας εμπειρίας που μας αποσυνέδεσε από έναν συγκεκριμένο ρυθμό, προκαλώντας αναταράξεις και επαναπροσδιορισμούς.

Μία σκυταλοδρομία αντοχής να κρατηθούμε από τα θραύσματα κατακερματισμένων γεγονότων που διαμορφώνουν συνεχώς νέα πλαίσια και νέα δεδομένα.
Μία ρωγμή στην έννοια της συνέχειας και της ασφάλειας, μία ανακατασκευή θέασης στον παρόντα χρόνο με ελάχιστα στηρίγματα να κρατηθούμε ατομικά και συλλογικά.

Ένα αποτύπωμα αιώρησης και αστάθειας σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταλλάσσεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και μη αναμενόμενους.

Μία ιστορία μικρών αναταράξεων χωρίς κεκτημένα.

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

Διάρκεια: 45′
Δεν επιτρέπεται η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης.

SUPERSTAR
Ιωάννα Πορτόλου & Ομάδα Χορού Griffón

It’s better to burn out than to fade away – Kurt Cobain

Η Ιωάννα Πορτόλου και η ομάδα χορού Griffón παρουσιάζουν τη νέα τους παράσταση “Superstar” από τις 20 Φεβρουαρίου και για έξι μοναδικές παραστάσεις έως και την 1η Μαρτίου 2026, στις 21:00. Το “Superstar” είναι ένα ηλεκτρισμένο έργο για τη δίψα της αναγνώρισης και τα όρια της αντοχής. Σε μια σκηνή-αρένα, με το κοινό σε απόσταση αναπνοής, οι Ιωάννα Αποστόλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη και Θεανώ Ξυδιά κινούνται ακατάπαυστα ανάμεσα στη φιλοδοξία και την εξάντληση, μέσα στους υποβλητικούς ηλεκτρονικούς ήχους του Αντώνη Παλάσκα.

Ο δρόμος προς την κορυφή μπορεί να είναι συνώνυμος με την αυτοκαταστροφή ή μπορεί να είναι μια πράξη ολοκλήρωσης και ελευθερίας.

Το “Superstar” της Ιωάννας Πορτόλου και της ομάδας χορού Griffón εξερευνά το εύρος της ταυτότητας, των προσωπικών ορίων και της αναζήτησης της συνεχούς αναγνώρισης σε ένα αδηφάγο σύστημα. 

Σε ένα σκηνικό χώρο που θυμίζει ρινγκ, οι τρεις χορεύτριες δημιουργούν μια απόκοσμη και άγρια συναυλία, δοκιμάζουν τα όριά τους και μεταμορφώνουν τη σκηνή σε μια αχόρταγη αρένα, όπου το θέαμα έχει πάντα τον πρώτο λόγο.

Μέσα από ένα αρχείο εικόνων, κινητικών υλικών και αφηγήσεων, το “Superstar” αποπειράται να συνομιλήσει με τις εσωτερικές αντιφάσεις που κρύβονται πίσω από τη δημόσια λάμψη και γίνεται υπαρξιακό ερώτημα για το μέχρι πού αντέχουμε ή τολμάμε να φτάσουμε.

Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.

Διάρκεια: 50’

ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΔΕΣΜΟΙ
Ένα έργο της ΙΩΑΝΝΑΣ ΤΟΛΙΟΥ
Ομάδα χορού CORPUS LINGUA

Λίγα λόγια για την χορογράφο και την Ομάδα

Η Ιωάννα Τόλιου ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στη χορογραφία το 2017, παρουσιάζοντας δικές της δημιουργίες σε Φεστιβάλ στην Αθήνα («Endless time» (2017), «The Mystery of the horizon» (2018), «Meeting Points» (2019)).

Το 2022 ίδρυσε την Ομάδα Χορού Corpus Lingua και, με αφετηρία το Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ, παρουσίασε την πρώτη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Autopilot…off». Το έργο παρουσιάστηκε στο Zante Dance Festival το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου.

Το 2023 ξεκίνησε η δεύτερη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Εφτά εις Άπειρον», με την υποστήριξη της εταιρείας «ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ».

Το έργο έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2024 και επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στο Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ της Κύθνου και στο Φεστιβάλ Κολωνού τον ίδιο χρόνο. Το έργο συνέχισε έναν νέο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Θέατρο Πλύφα, και στη Θεατρική Συμπαιγνία στα Γιάννενα, με καινούργια σύνθεση Ομάδας και ανανεωμένο υλικό.

Σε αυτή την παραγωγή, η χορογράφος στρέφεται σε μια νέα θεματική, χρησιμοποιώντας προσωπικά βιώματα για να φέρει στην επιφάνεια τη σύγχρονη κρίση θεσμών και αξιών.

Διάρκεια: 50’