Event Category: Χορός

BONES

Το χορογραφικό έργο BONES εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στη δομή, τη στήριξη και τη ρωγμή μέσα από το ανθρώπινο σώμα. Το σώμα εμφανίζεται ως ένα ζωντανό σύστημα που διαρκώς προσαρμόζεται στις πιέσεις, μεταβάλλοντας τη μορφή του για να αντέξει.

Η δημιουργική διαδικασία ξεκίνησε από την παρατήρηση του σώματος ως ανατομική αλλά και δυναμική δομή. Στην πορεία αυτής της διερεύνησης αναδύθηκε και το τραύμα ως υλικό δημιουργίας, με την μνήμη να προσεγγίζεται όχι ως κάτι που ξεπερνιέται, αλλά ως κάτι που επανέρχεται και μετασχηματίζεται μέσα από το σώμα και την καλλιτεχνική πράξη.

Στη σκηνή  συναντιούνται σώματα που, κουβαλώντας τις δικές τους παραμορφώσεις και ιστορίες, δημιουργούν νέα συστήματα στήριξης και ισορροπίας. Η κίνηση γεννιέται από τη συνάντηση αυτών των σωμάτων, από την ανάγκη τους να στηριχθούν, να μετακινηθούν και να επαναπροσδιορίσουν τη μορφή τους.

Από αυτή τη διερεύνηση προέκυψαν σχέσεις. Οι αφηγήσεις και τα τραύματα μετατράπηκαν σε σύνδεση, επαφή και έκφραση, δημιουργώντας μια χορογραφία όπου η δομή, η παραμόρφωση και η επιβίωση συνυπάρχουν. 

Το BONES αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας για το σώμα Skin – Bones – Heart.

Σημείωμα της Χορογράφου

Με απασχολεί η ιδέα ότι τα σώματα δεν είναι μόνο μορφές, αλλά αρχεία. Ότι κουβαλούν μνήμες, δικές μας και άλλων. Μνήμες οικογενειακές, ιστορικές, συλλογικές. Πράγματα που ειπώθηκαν και πράγματα που έμειναν σιωπηλά.

Στη διαδικασία του BONES γράψαμε κείμενα, ποιήματα και αφηγήσεις γύρω από αυτές τις μνήμες. Σιγά σιγά οι λέξεις μετακινήθηκαν στο σώμα, έγιναν σχέσεις, επαφή και κίνηση. Μας ενδιέφερε να μελετήσουμε πώς τα σώματα συναντιούνται ενώ κουβαλούν ήδη τις δικές τους ρωγμές. Πώς στηρίζονται, πώς μετατοπίζονται, πώς επινοούν νέες μορφές για να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Ίσως τελικά τα οστά να θυμούνται όσα εμείς ξεχνάμε.

«Τα έργα μου είναι τα οστά μου.
Τα τραύματά μου είναι η δομή.
Κι εγώ, που γεννήθηκα μέσα σε οστό,
έσπασα για να χωρέσω.»

— Louise Bourgeois

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το ΥΠΠΟ για την καλλιτεχνική περίοδο 2025-2026

Διάρκεια: 45 λεπτά
Κατάλληλη ηλικία: από 10 και πάνω

JUNE JULY

Why did I come in here again;

                                                  ‘Here’, Richard McGuire

Ίσως το παρόν να είναι το πιο παράξενο μέρος για να ζεις.

Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.

Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από τη δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.

Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα “Here” του Richard McGuire και τo ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.

Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.

Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;

Ίσως λίγη ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσεια του Διαστήματος.

Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που  εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.

Στα πλαίσια μιας διευρυμένης χορογραφίας, το JUNE JULY είναι ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία που ενεργοποιούνται και εξατμίζονται δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας
Με την υποστήριξη του International Theater Institute  – German Centre  και Motion Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024

H Ελεονώρα Σιαράβα είναι χορογράφος, δραστηριοποιείται μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και έχει παρουσιάσει την δουλειά της διεθνώς. Ως καλλιτέχνης εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας. Για τo έργο της The Body and the Other~ που παρουσιάστηκε στο Tanzhaus NRW, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα χορού της Ευρώπης, υποστηρίχτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού NRW της Γερμανίας, την καλλιτεχνική υποτροφία i-Portunus/Creative Europe/Goethe Institut και συνεργάστηκε με το MIREVI Institut για τη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας. Από το 2020 υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας. Δημιούργησε τα έργα BLUE BEYOND (Θέατρο Θησείον, Κ.Θ.Β.Ε., Tanz:digital/ΙΤΙ Germany/Βερολίνο 2023, Frankfurt LAB-Emerging Artists Program 2023, Φρανκφούρτη), Who knows where the time goes #1 (Θέατρο Ροές, residency στο SE.S.TA Centre for Choreographing Development/Interdisciplinary Incubator, Πράγα), I am Dancing in a Room (MOMus-Stereoma Festival). Επιλέχθηκε για το ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό project ‘Moving Digits’/Creative Europe (2018-2020) για Χορό και ψηφιακές τεχνολογίες, Tanzhaus Düsseldorf & STL Tallinn. Έχει βραβευθεί από την ARTWORKS-Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) 2022-2023 στο πεδίο Χορογραφίας, επιλέχθηκε για το πρόγραμμα START/Robert Bosch Stiftung & Goethe Institut και ήταν resident χορογράφος στο ITI International Theatre Institute/Motion Bank, Βερολίνο, 2024 και στο UniArts Helsinki, Φιλανδία, 2025. Τα έργα της έχουν συμπεριληφθεί στη Media Library for Dance and Theatre – ITI International Theatre Institute Germany, ένα από τα πιο εκτεταμένα αρχεία οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης για τις παραστατικές τέχνες στη Γερμανία.

https://www.per-dance.com

MIRROŘING
MnIM ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ

Η παράσταση χορού Mirrořing επιχειρεί να φωτίσει εκείνη τη στιγµή όπου όλα γύρω µας επιβραδύνονται και η ταχύτητα δίνει τη θέση της στην ανάπαυση, στην ησυχία όπου µπορούµε να αφουγκραστούµε τις βαθύτερες ανάγκες µας.

Δύο ερµηνευτές κινούνται σε παράλληλες διαδροµές στον χώρο και στον χρόνο. Μετακινούνται από τη δηµόσια σφαίρα και την αρένα της καθηµερινής επιβίωσης στην ιδιωτική τους σφαίρα, εκεί όπου µένουν µόνοι µε τις ευάλωτες πλευρές τους, αυτές που αδιάκοπα φροντίζουν να καλύπτουν. Μετεωρίζονται ανάµεσα στην έκθεση και την ιδιωτικότητα, την εικόνα που κατασκευάζουν και αυτή που αντικρίζουν οι ίδιοι στον καθρέφτη.

Μια ελεγεία για τα όσα χάνονται όταν οι ρυθµοί της καθηµερινότητας είναι καταιγιστικοί, για την αναµέτρηση µε τις κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις —για δύο πρόσωπα που αναζητούν επίµονα µια νέα ισορροπία κι ας είναι όλα γύρω τους τόσο δύσκολα.

Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη µας καλεί να οραµατιστούµε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Διάρκεια: 45’ χωρίς διάλειµµα
Κατάλληλη ηλικία: 15 και άνω

“Instability”

Ένα έργο που μας υπενθυμίζει την βεβαιότητα της μη βεβαιότητας. Μία συνθήκη εύθραυστων σωμάτων σε απορρύθμιση όπου μέσα τους κατοικεί, ως απόηχος, το βίωμα της ανατροπής και της αποσταθεροποίησης.
Ένα κινητικό αφήγημα που ακουμπάει πάνω στη μνήμη μίας εμπειρίας που μας αποσυνέδεσε από έναν συγκεκριμένο ρυθμό, προκαλώντας αναταράξεις και επαναπροσδιορισμούς.

Μία σκυταλοδρομία αντοχής να κρατηθούμε από τα θραύσματα κατακερματισμένων γεγονότων που διαμορφώνουν συνεχώς νέα πλαίσια και νέα δεδομένα.
Μία ρωγμή στην έννοια της συνέχειας και της ασφάλειας, μία ανακατασκευή θέασης στον παρόντα χρόνο με ελάχιστα στηρίγματα να κρατηθούμε ατομικά και συλλογικά.

Ένα αποτύπωμα αιώρησης και αστάθειας σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταλλάσσεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και μη αναμενόμενους.

Μία ιστορία μικρών αναταράξεων χωρίς κεκτημένα.

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

Διάρκεια: 45′
Δεν επιτρέπεται η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης.

SUPERSTAR
Ιωάννα Πορτόλου & Ομάδα Χορού Griffón

It’s better to burn out than to fade away – Kurt Cobain

Η Ιωάννα Πορτόλου και η ομάδα χορού Griffón παρουσιάζουν τη νέα τους παράσταση “Superstar” από τις 20 Φεβρουαρίου και για έξι μοναδικές παραστάσεις έως και την 1η Μαρτίου 2026, στις 21:00. Το “Superstar” είναι ένα ηλεκτρισμένο έργο για τη δίψα της αναγνώρισης και τα όρια της αντοχής. Σε μια σκηνή-αρένα, με το κοινό σε απόσταση αναπνοής, οι Ιωάννα Αποστόλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη και Θεανώ Ξυδιά κινούνται ακατάπαυστα ανάμεσα στη φιλοδοξία και την εξάντληση, μέσα στους υποβλητικούς ηλεκτρονικούς ήχους του Αντώνη Παλάσκα.

Ο δρόμος προς την κορυφή μπορεί να είναι συνώνυμος με την αυτοκαταστροφή ή μπορεί να είναι μια πράξη ολοκλήρωσης και ελευθερίας.

Το “Superstar” της Ιωάννας Πορτόλου και της ομάδας χορού Griffón εξερευνά το εύρος της ταυτότητας, των προσωπικών ορίων και της αναζήτησης της συνεχούς αναγνώρισης σε ένα αδηφάγο σύστημα. 

Σε ένα σκηνικό χώρο που θυμίζει ρινγκ, οι τρεις χορεύτριες δημιουργούν μια απόκοσμη και άγρια συναυλία, δοκιμάζουν τα όριά τους και μεταμορφώνουν τη σκηνή σε μια αχόρταγη αρένα, όπου το θέαμα έχει πάντα τον πρώτο λόγο.

Μέσα από ένα αρχείο εικόνων, κινητικών υλικών και αφηγήσεων, το “Superstar” αποπειράται να συνομιλήσει με τις εσωτερικές αντιφάσεις που κρύβονται πίσω από τη δημόσια λάμψη και γίνεται υπαρξιακό ερώτημα για το μέχρι πού αντέχουμε ή τολμάμε να φτάσουμε.

Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.

Διάρκεια: 50’

ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΔΕΣΜΟΙ
Ένα έργο της ΙΩΑΝΝΑΣ ΤΟΛΙΟΥ
Ομάδα χορού CORPUS LINGUA

Λίγα λόγια για την χορογράφο και την Ομάδα

Η Ιωάννα Τόλιου ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στη χορογραφία το 2017, παρουσιάζοντας δικές της δημιουργίες σε Φεστιβάλ στην Αθήνα («Endless time» (2017), «The Mystery of the horizon» (2018), «Meeting Points» (2019)).

Το 2022 ίδρυσε την Ομάδα Χορού Corpus Lingua και, με αφετηρία το Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ, παρουσίασε την πρώτη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Autopilot…off». Το έργο παρουσιάστηκε στο Zante Dance Festival το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου.

Το 2023 ξεκίνησε η δεύτερη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Εφτά εις Άπειρον», με την υποστήριξη της εταιρείας «ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ».

Το έργο έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2024 και επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στο Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ της Κύθνου και στο Φεστιβάλ Κολωνού τον ίδιο χρόνο. Το έργο συνέχισε έναν νέο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Θέατρο Πλύφα, και στη Θεατρική Συμπαιγνία στα Γιάννενα, με καινούργια σύνθεση Ομάδας και ανανεωμένο υλικό.

Σε αυτή την παραγωγή, η χορογράφος στρέφεται σε μια νέα θεματική, χρησιμοποιώντας προσωπικά βιώματα για να φέρει στην επιφάνεια τη σύγχρονη κρίση θεσμών και αξιών.

Διάρκεια: 50’

8
ομάδα χορού ΑΝΕΜΑ και Ζωή Ευσταθίου

Η ομάδα χορού ΑΝΕΜΑ και η χορογράφος Ζωή Ευσταθίου παρουσιάζουν την παράσταση “8”, ένα έργο που εμπνέεται από τον πίνακα του Wassily Kandinsky “Composition 8”. 

Η χορευτική παράσταση «8» εμπνέεται από την πυξίδα του Kandinsky, ένα σύμβολο εσωτερικού προσανατολισμού μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει, που φλυαρεί, που γεννιέται ξανά και ξανά μέσα από τα ίδια του τα σχήματα. 

Μέσα από ρυθμό και μεταμορφώσεις, το σώμα γίνεται ο ίδιος ο πίνακας: φέρει τα χρώματα, γεννά τα σχήματα, τα κατοικεί. Η πληροφορία ξεχειλίζει, αποδομείται, ξαναχτίζεται. Κι εκεί, στο μεταίχμιο μεταξύ τάξης και χάους, γεννιέται η χαρά της στιγμής — η απλή, σχεδόν παιδική απόλαυση του να είσαι μέρος του χώρου, του πίνακα, της ίδιας της κίνησης.

Το «8» δεν εξηγείται· απλώς αναπνέει.
Σαν χρώμα που αλλάζει με το φως.
Σαν σχήμα που γεννιέται κάθε φορά απ’ την αρχή.

Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού

Διάρκεια: 40 λεπτά

SERRATED EDGES
LUNA PARK/ Κοσμάς Κοσμόπουλος

Με το έργο SERRATED EDGES η ομάδα εξερευνά το πώς, παρά τη βία της ιστορίας και τις σύγχρονες κρίσεις, το σώμα παραμένει πεδίο αγώνα, αναζήτησης και επαναπροσδιορισμού.

Το SERRATED EDGES διερευνά την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Η χορευτική αυτή παράσταση ανακαλεί τη δυαδικότητα του σώματος – στην παρουσία και στην απουσία του, μέσα από τις κινήσεις και τις χειρονομίες του, μέσα από εικόνες, λέξεις, ήχους, ψιθύρους, κραυγές, θρήνους, γέλια και σιωπή. Στην αρχή, τέσσερα άτομα παγιδεύονται σε επαναλαμβανόμενα κινητικά μοτίβα. Σταδιακά, αυτή η κινούμενη «νεκρή φύση» σπάει, νέα μονοπάτια οδηγούν από τις παρυφές προς το κέντρο, από το σκοτάδι σε έναν πιο φωτεινό χώρο. Αυτό που μοιράζεται διαρκώς σχηματίζεται και αναδομείται, μόνο για να διαχωριστεί ξανά – σαν να κόβεται από τις οδοντωτές άκρες μιας λεπίδας. Αυτές οι τομές διαπερνούν την κίνηση, τις φωνές, τα σώματα και τις ζωές. Μορφές περιπλανώνται σε στοχαστικούς χώρους, σε έναν άχρονο χρόνο – θρηνώντας, παλεύοντας, ελπίζοντας – αναζητώντας φως, προσανατολισμό, λύτρωση, απέναντι σε άλυτες συγκρούσεις και τη βία της ανθρώπινης ιστορίας και του παρόντος, που είναι πάντα, με κάποιον τρόπο, δική τους.

Όπως πολλά έργα των LUNA PARK/ Κοσμάς Κοσμόπουλος, έτσι και το SERRATED EDGES επιδιώκει να συνδέσει τη ζωή με την τέχνη, τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα, την κοινωνική κριτική με την αισθητική του χορού. Η ποιητικά μινιμαλιστική χορογραφία του έργου θίγει υπαρξιακά ερωτήματα για την ευθραυστότητα, τη μεταβλητότητα και την ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και του σώματος – ερωτήματα που, στο φόντο της πανδημικής εμπειρίας και άλλων συλλογικών κρίσεων της εποχής μας, καθώς και των συναισθηματικών γεωγραφιών που αυτές διαμορφώνουν, μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ.

Το SERRATED EDGES περιέχει σκηνικό υλικό από το UNBOUND της Αγγελικής Αναργύρου, συμπαραγωγής του LUNA PARK, καθώς και βιντεοσκοπημένο υλικό από το SCRATCHES – TO LIVE BY των Susanne Mueller Nelson και Κοσμά Κοσμόπουλου.

Ο Κοσμάς Κοσμόπουλος είναι χορογράφος και παιδαγωγός χορού με έδρα το Βερολίνο και την Αθήνα. Απόφοιτος της πρώτης γενιάς του P.A.R.T.S. (Anne Teresa De Keersmaeker), ίδρυσε το 2002 την καλλιτεχνική κολεκτίβα LUNA PARK και από το 2019 διευθύνει τον οργανισμό Initiative LUNA PARK e.V. στο Βερολίνο. Το έργο του συνδυάζει σύγχρονες παραστατικές τέχνες με εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και εφήβους, συχνά με μεταναστευτικό ή προσφυγικό υπόβαθρο. Οι ποιητικά μινιμαλιστικές χορογραφίες του διερευνούν υπαρξιακά ερωτήματα γύρω από την ευθραυστότητα και την ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και του σώματος.

Το SERRATED EDGES είναι παραγωγή της Initiative LUNA PARK e.V. σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Υποστηρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών „tanz(t)räume“ (όνειρα/ χώροι χορού), το οποίο χρηματοδοτείται από το TANZPAKT Stadt-Land-Bund και τη Γερουσία του Βερολίνου για τον Πολιτισμό και την Κοινωνική Συνοχή. Οι παραστάσεις στην Αθήνα πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?», το οποίο χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Γραφείο Νεότητας.

Η ομάδα LUNA PARK ιδρύθηκε το 2002 ως πρωτοβουλία ανεξάρτητων καλλιτεχνών. Έχει υλοποιήσει παραγωγές σύγχρονου χορού με παραστάσεις στην Ελλάδα, στην Γερμανία και στο εξωτερικό, ποικίλα εκπαιδευτικά έργα για παιδιά, εφήβους και νέους και διεθνείς ανταλλαγές με προγράμματα συνάντησης για νέους επαγγελματίες του χορού και ειδικούς της εκπαίδευσης στον χορό για πάνω από 20 χρόνια.

Διάρκεια: περίπου 60 λεπτά

Η παράσταση απευθύνεται σε κοινό ηλικίας από 16 ετών. Σε ορισμένες σκηνές της παράστασης χρησιμοποιούνται καπνός, δυνατοί ήχοι, έντονα φωτιστικά εφέ (φως στροβοσκοπίου) και σκοτάδι.

LUNAPARK.works 07
LUNA PARK

Στο πλαίσιο της 10ης Διεθνούς Συνάντησης για Νέους Επαγγελματίες του Χορού «How to dance in times of crisis?» στην Αθήνα από τις 17.10.2025 έως τις 03.11.2025, το LUNA PARK παρουσιάζει το συλλογικό performative format LUNAPARK.works, που φέτος φτάνει στην έβδομη του έκδοση. Για το LUNAPARK.works 07, οι συμμετέχοντες αναπτύσσουν τις δικές τους σύντομες παραστάσεις, σόλο και ομαδικές, κάποιες από τις οποίες ως έργα σε εξέλιξη, και τις παρουσιάζουν στο κοινό στις 30 και 31 Οκτωβρίου 2025 στο ΠΛΥΦΑ.

Το πρόγραμμα ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?» οργανώνεται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ από το 2016 στο πλαίσιο της στήριξης νέων ταλέντων, με ετήσιες συναντήσεις στο Βερολίνο και την Αθήνα. Πώς αλλάζει η κατανόηση της τέχνης σε περιόδους έντονων κοινωνικών ανακατατάξεων, σε τοπικές και παγκόσμιες κρίσεις; Πώς αλλάζει η καλλιτεχνική μας έκφραση; Χορεύουμε διαφορετικά σε περιόδους κρίσης; Μπορεί ο χορός να κάνει τη διαφορά – ακόμη και έξω από τη σκηνή; Οι νέοι δημιουργοί χορού που συμμετέχουν θα επεξεργαστούν αυτά τα ερωτήματα μέσα από διαλέξεις, σεμινάρια και συζητήσεις, καθώς και μέσω θεωρητικών και φιλοσοφικών προσεγγίσεων στη σύλληψη και αποτίμηση του σύγχρονου χορού και της performance art. Υποστηρίζονται και καθοδηγούνται από έμπειρους χορογράφους και θεωρητικούς του χορού, οι οποίοι θα διδάξουν επίσης πρακτικά εργαστήρια χορογραφίας και αυτοσχεδιασμού, καθώς και κοινές πρόβες χορού, ενώ θα συνοδεύσουν ειδικά τους νέους καλλιτέχνες στην ανάπτυξη των προσωπικών τους πρότζεκτ, που θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο του LUNAPARK.works 07.

Το LUNAPARK.works 07 είναι παραγωγή της Initiative LUNA PARK e.V. σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Γραφείο Νεότητας (DGJW) στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?» και υποστηρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών „tanz(t)räume“ (όνειρα/ χώροι χορού), το οποίο χρηματοδοτείται από το TANZPAKT Stadt-Land-Bund και τη Γερουσία του Βερολίνου για τον Πολιτισμό και την Κοινωνική Συνοχή. 

Η ομάδα LUNA PARK ιδρύθηκε το 2002 ως πρωτοβουλία ανεξάρτητων καλλιτεχνών. Έχει υλοποιήσει παραγωγές σύγχρονου χορού με παραστάσεις στην Ελλάδα, στην Γερμανία και στο εξωτερικό, ποικίλα εκπαιδευτικά έργα για παιδιά, εφήβους και νέους και διεθνείς ανταλλαγές με προγράμματα συνάντησης για νέους επαγγελματίες του χορού και ειδικούς της εκπαίδευσης στον χορό για πάνω από 20 χρόνια.

Το LUNAPARK.works 07 είναι ένα διεθνές εργαστήριο για τον χορό, την performance και την ανταλλαγή.

Πρόγραμμα Παραστάσεων

_Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου
«alBumS» (30’) – Χορογραφία & Χορός: Nolwenn Benichou-Samson
– Παύση –
«Moon Palace» (9’) – Χορογραφία & Χορός: Hannah Stein
«Κλαίουσα» (Willow Tree, 7’) – Χορογραφία & Χορός: Ραλλού Σάββα
«Is it getting lighter?» (15’) – Χορογραφία & Performance: Φωτεινή Γερακιανάκη, Φανή Βακαλοπούλου

_Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου
«OUR VOICES_OUR SOUND» – Σύλληψη & Performance: Σοφία Γούσγουλα, Ραφαηλία Σισμανόγλου
– Παύση –
«Κλαίουσα» (Willow Tree, 7’) – Χορογραφία & Χορός: Ραλλού Σάββα
«Common Thread» (10’) – Χορογραφία & Performance: Milica Tancic
«What I wanted, what I found» – Σύλληψη & Performance: Παναγιώτα Μπαφούνη, Άννα-Μαρία Καρούνου, Αγγελική Σαρηγεωργίου, Ανθούλα Στασινού

_Κυριακή, 2 Νοεμβρίου
«alBumS» (30’) – Χορογραφία & Χορός: Nolwenn Benichou-Samson
«Common Thread» (10’) – Χορογραφία & Performance: Milica Tancic
– Παύση –
«What I wanted, what I found» – Σύλληψη & Performance: Παναγιώτα Μπαφούνη, Άννα-Μαρία Καρούνου, Αγγελική Σαρηγεωργίου, Ανθούλα Στασινού

Διάρκεια: περίπου 100 λεπτά με διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: Η παράσταση απευθύνεται σε κοινό ηλικίας από 16 ετών. Σε ορισμένες σκηνές της παράστασης χρησιμοποιούνται δυνατοί ήχοι και έντονα φωτιστικά εφέ (φως στροβοσκοπίου) και σκοτάδι.

BETWEEN SPACES – BETWEEN FACES
LUNA PARK / Νικολέτα Κουτίτσα

Δύο χορευτές ξυπνούν σε έναν κόσμο από πάγκους γυμναστικής. Ξεκινούν να εξερευνούν νέους χώρους, μαζί και ξεχωριστά, ξένοι ο ένας προς τον άλλον αλλά σε εγγύτητα, πρόσωπο με πρόσωπο: BETWEEN SPACES – BETWEEN FACES. Η αναζήτηση ενός νοήματος στην καθημερινή τους τρέλα, μεταξύ μοναξιάς και  συνύπαρξης, προβληματίζει ξανά και ξανά τους πρωταγωνιστές, αλλά οι ερωτήσεις τους απαντώνται συνεχώς με νέες ερωτήσεις. Έτσι, τελικά, αφήνουν πίσω τους αυτό που κάποτε ήταν, αφαιρούν το κέλυφός τους και αποδρούν μακριά, ξεχνώντας τις δικές τους προσδοκίες και αυτές των άλλων. Δεν παίζουν πλέον με κανόνες που δεν είναι δικοί τους. Και στο τέλος, καταστρέφουν τον παλιό τους κόσμο και χρησιμοποιούν τα ερείπιά του για να χτίσουν ένα μονοπάτι προς κάτι νέο.

Για την ανάπτυξη του έργου BETWEEN SPACES – BETWEEN FACES, το LUNA PARK συνεργάστηκε με τη χορογράφο Νικολέτα Κουτίτσα, η οποία έχει λάβει την εκπαιδεύτηκε στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης στην Αθήνα και στο DANCE START UP στην Μπολόνια. Έχει συνεργαστεί με τη Hellenic Dance Company στη Νέα Υόρκη και με τον Emanuel Gat στην Μπιενάλε της Βενετίας το 2016, μεταξύ άλλων. Το 2017 ίδρυσε το KN Dance Group με την Καρολίνα Θελερίτη, της οποίας τα χορογραφικά έργα και οι βιντεο-ταινίες χορού έχουν παρουσιαστεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η Νικολέτα Κουτίτσα ζει από το 2019 και στο Βερολίνο, όπου και συμμετέχει συχνά σε παραγωγές και εκπαιδευτικά project της ομάδας LUNA PARK σε συνδυασμό με το δικό της καλλιτεχνικό έργο ως χορεύτρια.

Το BETWEEN SPACES – BETWEEN FACES είναι παραγωγή της Initiative LUNA PARK e.V. σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Υποστηρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών „tanz(t)räume“ (όνειρα/ χώροι χορού), το οποίο χρηματοδοτείται από το TANZPAKT Stadt-Land-Bund και τη Γερουσία του Βερολίνου για τον Πολιτισμό και την Κοινωνική Συνοχή. Οι παραστάσεις στις 23 και 24 Οκτωβρίου 2025 πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?», το οποίο χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Γραφείο Νεότητας.

Η ομάδα LUNA PARK ιδρύθηκε το 2002 ως πρωτοβουλία ανεξάρτητων καλλιτεχνών. Έχει υλοποιήσει παραγωγές σύγχρονου χορού με παραστάσεις στην Ελλάδα, στην Γερμανία και στο εξωτερικό, ποικίλα εκπαιδευτικά έργα για παιδιά, εφήβους και νέους και διεθνείς ανταλλαγές με προγράμματα συνάντησης για νέους επαγγελματίες του χορού και ειδικούς της εκπαίδευσης στον χορό για πάνω από 20 χρόνια.

Με το έργο BETWEEN SPACES – BETWEEN FACES η ομάδα εξερευνά το πώς, παρά την αποξένωση, μπορεί να αναδυθεί μια νέα μορφή συνύπαρξης.

Διάρκεια: περίπου 60 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: Η παράσταση απευθύνεται σε κοινό ηλικίας από 4 έως 104 ετών. Σε ορισμένες σκηνές της παράστασης χρησιμοποιούνται δυνατοί ήχοι, έντονα φωτιστικά εφέ (φως στροβοσκοπίου) και σκοτάδι.