Event Category: Χορός

Exotic Generation Greece 2026

Το Exotic Generation Greece 2026 έρχεται στις 6 και 7 Νοεμβρίου φέρνοντας στην Αθήνα χορευτές και χορεύτριες από 23 χώρες για έναν διεθνή διαγωνισμό pole dancing heels.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει διαφορετικές διαγωνιστικές κατηγορίες και showcases από τους κριτές, χορευτές και χορεύτριες παγκόσμιας φήμης. Κάθε συμμετοχή φέρνει στη σκηνή το δικό της ύφος και μια διαφορετική ιστορία μέσα από το pole dancing.

Ένα διήμερο για όσους αγαπούν τον χορό και θέλουν να γνωρίσουν από κοντά μια πολύπλευρη τέχνη που συνδυάζει τη δύναμη, τη δημιουργικότητα και έκφραση.

Παρασκευή: 11:00 — προσέλευση κοινού από τις 10:45
Σάββατο: 12:00 — προσέλευση κοινού από τις 11:00

Διάρκεια: Παρασκευή: συνολική διάρκεια περίπου 9 ώρες και 15 λεπτά, Σάββατο: συνολική διάρκεια περίπου 9 ώρες. Και τις δύο ημέρες προβλέπονται διαλείμματα 10–20 λεπτών μεταξύ ενοτήτων.

Where Do We Meet

LUNA PARK /  ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΟΥΤΙΤΣΑ

Πώς συναντιόμαστε; Τι είναι αυτό που μας κρατά μαζί; Και τι απομένει όταν οι δομές στις οποίες βασιζόμαστε αρχίζουν να εξαφανίζονται; Το Where Do We Meet είναι ένα χορογραφικό έργο για πέντε performers, που εξερευνά τη διαρκώς μεταβαλλόμενη αρχιτεκτονική των ανθρώπινων σχέσεων. Τα σώματα, τα αντικείμενα και ο χώρος επηρεάζουν συνεχώς το ένα το άλλο, δημιουργώντας προσωρινά συστήματα προσανατολισμού που εμφανίζονται μόνο για να διαλυθούν ξανά. Οικείες καταστάσεις αναδύονται, χάνουν την ισορροπία τους και αναδιοργανώνονται σε απροσδόκητους σχηματισμούς.

Αντί να παρουσιάζει την κίνηση ως μια σταθερή χορογραφία, το έργο αναπτύσσεται μέσα από διαδικασίες ακρόασης, ανταπόκρισης και προσαρμογής. Οι σχέσεις επαναπροσδιορίζονται συνεχώς, καθώς οι performers διαπραγματεύονται την εγγύτητα και την απόσταση, τον ρυθμό και τον δισταγμό, την ατομικότητα και τη συλλογικότητα. Κάθε συνάντηση αφήνει ένα ίχνος. Κάθε δράση μεταβάλλει τις συνθήκες για ό,τι ακολουθεί.

Η σκηνή μετατρέπεται σε ένα ζωντανό τοπίο που βρίσκεται σε συνεχή μεταμόρφωση, όπου η σταθερότητα είναι μόνο προσωρινή και η αλλαγή αποτελεί τη μόνη σταθερά. Καθώς τα σημεία προσανατολισμού εξαφανίζονται, αρχίζουν να αναδύονται νέες δυνατότητες σύνδεσης.

Χωρίς γραμμική αφήγηση ή οριστική κατάληξη, το Where Do We Meet προσκαλεί το κοινό να βιώσει τη συνύπαρξη ως μια διαδικασία σε διαρκή κίνηση. Το έργο ενδιαφέρεται λιγότερο για το πού συναντιόμαστε και περισσότερο για τις εύθραυστες και διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες που καθιστούν δυνατή τη συνάντηση.

Το Where Do We Meet είναι μια παραγωγή της Initiative LUNA PARK e.V. και της ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ ΚΟΥΤΙΤΣΑ, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Gesundbrunnen Primary School και με την ελληνική ΑΜΚΕ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Η παραγωγή υποστηρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Kiez in Bewegung / Berlin», με χρηματοδότηση από τη Deutsche Fernsehlotterie και τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Κοινωνικής Συνοχής του Βερολίνου καθώς και στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?» με την υποστήριξη του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας (ΕΓΙΝ).

Διάρκεια: περίπου 70 λεπτά χωρίς διάλειμμα

LUNAPARK.works 09

LUNA PARK

Στο πλαίσιο της 12ης Διεθνούς Συνάντησης Νέων Επαγγελματιών Χορού «How to dance in times of crisis?» στην Αθήνα, το LUNA PARK πραγματοποιεί το συλλογικό performance format LUNAPARK.works, το οποίο φέτος παρουσιάζεται για ένατη φορά.

Για το LUNAPARK.works 09, οι συμμετέχοντες/ουσες αναπτύσσουν τις δικές τους σύντομες performances, ατομικές και ομαδικές, ορισμένες από τις οποίες παρουσιάζονται ως work in progress.

Το πρόγραμμα ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?» διοργανώνεται από το LUNA PARK από το 2016, στο πλαίσιο της υποστήριξής του προς ανερχόμενους/ες καλλιτέχνες/ιδες του χορού, με τακτικές συναντήσεις στο Βερολίνο και την Αθήνα.

Πώς αλλάζει η αντίληψή μας για την τέχνη σε περιόδους έντονων κοινωνικών ανακατατάξεων, σε περιόδους τοπικών και παγκόσμιων κρίσεων; Πώς αλλάζει η καλλιτεχνική μας έκφραση; Χορεύουμε διαφορετικά σε περιόδους κρίσης; Μπορεί ο χορός να κάνει τη διαφορά – ακόμη και έξω από το θέατρο;

Οι νέοι/ες επαγγελματίες του χορού που συμμετέχουν προσεγγίζουν αυτά τα ερωτήματα μέσα από διαλέξεις, σεμινάρια και συζητήσεις, καθώς και μέσα από θεωρητικές και φιλοσοφικές προσεγγίσεις γύρω από τη σύλληψη και την αξιολόγηση του σύγχρονου χορού και της performance art.

Τους/τις συμμετέχοντες/ουσες υποστηρίζουν και καθοδηγούν έμπειροι/ες χορογράφοι και θεωρητικοί/ές του χορού, οι οποίοι/ες συντονίζουν επίσης πρακτικά εργαστήρια χορογραφίας και αυτοσχεδιασμού, καθώς και κοινές πρόβες χορού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη των δικών τους καλλιτεχνικών έργων, τα οποία θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο του LUNAPARK.works 09.

Το LUNAPARK.works 09 είναι ένα format παρουσίασης της Initiative LUNA PARK e.V., σε συνεργασία με την ελληνική ΑΜΚΕ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας (ΕΓΙΝ), στο πλαίσιο του διεθνούς προγράμματος ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?», και υποστηρίζεται από τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Κοινωνικής Συνοχής του Βερολίνου και την αναγνωρισμένη Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού ΑΚΤΙΝΑ στην Αθήνα.

Το LUNA PARK, που ιδρύθηκε το 2002 ως πρωτοβουλία ανεξάρτητων καλλιτεχνών, υλοποιεί εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια παραγωγές σύγχρονου χορού με παραστάσεις στη Γερμανία, την Ελλάδα και το εξωτερικό, ποικίλα προγράμματα εξωσχολικής καλλιτεχνικής εκπαίδευσης για παιδιά, εφήβους και νέους/ες, καθώς και διεθνή προγράμματα ανταλλαγής και συνάντησης για νέους/ες επαγγελματίες του χορού και επαγγελματίες της χορευτικής εκπαίδευσης.

Το LUNAPARK.works 09 είναι μια διεθνής πλατφόρμα χορού, performance και ανταλλαγής.

Το πρόγραμμα των performances θα ανακοινωθεί σύντομα.

HipHop4Hope Athens Weekender
‎

Το HipHop4Hope σας προσκαλεί να γνωρίσετε την αυθεντική κουλτούρα του HipHop street dance. Ως μια κοινωνικοπολιτιστική πρωτοβουλία που, από το 2020, ενδυναμώνει νέ@ που έχουν εκτοπιστεί, μέσα από την κουλτούρα του HipHop, σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε παραστάσεις, μια street dance battle και μια προβολή του project HipHop4Hope.
‎

‎

Όλ@ είναι ευπρόσδεκτ@ να γιορτάσουμε την ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα.

‎

‎

‎

Διάρκεια: 15:00 — 24:00

MIRROŘING
Ηρώ Κόντη / ΜnIM Dance Co.

Η παράσταση χορού Mirrořing επιχειρεί να φωτίσει εκείνη τη στιγµή όπου όλα γύρω µας επιβραδύνονται και η ταχύτητα δίνει τη θέση της στην ανάπαυση, στην ησυχία όπου µπορούµε να αφουγκραστούµε τις βαθύτερες ανάγκες µας.

Δύο ερµηνευτές κινούνται σε παράλληλες διαδροµές στον χώρο και στον χρόνο. Μετακινούνται από τη δηµόσια σφαίρα και την αρένα της καθηµερινής επιβίωσης στην ιδιωτική τους σφαίρα, εκεί όπου µένουν µόνοι µε τις ευάλωτες πλευρές τους, αυτές που αδιάκοπα φροντίζουν να καλύπτουν. Μετεωρίζονται ανάµεσα στην έκθεση και την ιδιωτικότητα, την εικόνα που κατασκευάζουν και αυτή που αντικρίζουν οι ίδιοι στον καθρέφτη.

Μια ελεγεία για τα όσα χάνονται όταν οι ρυθµοί της καθηµερινότητας είναι καταιγιστικοί, για την αναµέτρηση µε τις κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις — για δύο πρόσωπα που αναζητούν επίµονα µια νέα ισορροπία κι ας είναι όλα γύρω τους τόσο δύσκολα.

Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη µας καλεί να οραµατιστούµε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Διάρκεια: 45 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: 15 ετών και άνω

WE’LL MEET AGAIN
Γαβριέλα Κοκκίνη

Σε έναν χώρο βυθισμένο στο απόλυτο σκοτάδι, δύο αχτίδες φωτός χαράζουν διαδρομές μέσα στο κενό. Τα σώματά μας απογυμνώνονται από κάθε εξωτερικό περιβάλλον και μένει μόνο η κίνηση, η αναπνοή και η ανάγκη μας για προσανατολισμό.

Το WE’LL MEET AGAIN  είναι ένα οδοιπορικό για το μαζί ως μια μοναδική πράξη που αναδύεται στην αφάνεια του σημερινού κόσμου.

Πίσω από χειρονομίες τρυφερές και απότομες, από μικρές συναντήσεις και μεγάλες αποστάσεις, υπάρχει πάντα η ανάγκη για σμίξιμο. Όταν οι δύο φωτεινές δέσμες τελικά συναντηθούν, σχηματίζουν έναν κοινό χώρο κατανόησης όπου η συσκότιση δεν υπολογίζεται ως έλλειψη αλλά ως πεδίο ανακάλυψης: έναν ζωντανό, μεταβαλλόμενο κόσμο όπου η ευαλωτότητα γίνεται φως, και το σκοτάδι μήτρα της γέννησής του.

Διάρκεια: 40′ χωρίς διάλειμμα

Love me
Andi Xhuma & Εύα Γεωργιτσοπούλου

Προσπαθώντας να αντισταθεί κανείς στο να καταθέσει (ακόμη) ένα ντουέτο για το ερωτικό φαινόμενο, προκρίνοντας είτε την εξύμνηση είτε την απομυθοποίησή του, προκύπτει η εξής ανάγκη διερεύνησης: γιατί όλη αυτή η ενδιάμεση περιοχή της ρουτίνας και της «κανονικότητας» σε μια σχέση περνά απαρατήρητη; Γιατί οι περισσότεροι μένουν στη μαγεία της πρώτης συνάντησης ή στην τελική απομάγευση, δίχως να δίνεται σημασία στο τι είναι τελικά αυτός ο κοινός ρυθμός μεταξύ δύο ανθρώπων που συμπορεύονται για κάποια περίοδο στη ζωή τους; Περισσότερο από ένα ντουέτο για τις ψυχολογικές μεταπτώσεις των ερωτοπαθών, λοιπόν, το “Love Me” επιχειρεί να προσεγγίσει αυτή τη ρυθμολογία του μαζί. Μαζί, όπως κοινός ρυθμός και κοινός βηματισμός, αλλά όχι πάντα κοινές πορείες. Από την άλλη, αυτό ίσως να είναι και το ζητούμενο: στον κοινό ρυθμό που δημιουργούμε με τον άλλο, στον κοινό ρυθμό που αντέχουμε να κρατήσουμε και οι δυο, η προσοχή μετατοπίζεται από εμάς τους ίδιους σε κάτι τρίτο, τα δυο σώματα ορίζουν πλέον μια περιοχή, στην οποία η οικειότητα και το άφημα είναι, εκτός από σωματικές δράσεις, και ψυχικές δοκιμασίες. Η προτεινόμενη κινησιολογική σπουδή στον έρωτα είναι μια χορογραφημένη συνθήκη στην οποία τα βήματα είναι πάντα βήματα σε διάλογο με κάποιον άλλο, συνεχόμενες περιστροφές, σημειακές συμπτώσεις και ξαφνικά σταματήματα, ball change και αλλαγές κατεύθυνσης στο και 8, γιατί το “Love Me” μας θυμίζει, επίσης, αυτό τον ενδιάμεσο χώρο της πρόβας πριν την παράσταση, όταν δυο σώματα μοχθούν να καταφέρουν κάτι μαζί. Αυτό κάτι αγγίζει από τον έρωτα, ή μάλλον τη ρυθμολογία του, αλλά κατά τρόπο παράδοξο, το κοινό γίνεται πάντα μάρτυρας του «τέλους αυτής της σχέσης», μας πετυχαίνει στο κλείσιμο του κύκλου και έτσι βλέπει πάντα δυο σώματα να αφηγούνται τον αποχωρισμό.

Η παραγωγή Love Me πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Με την ευγενική υποστήριξη του Flux Laboratory Athens.

Διάρκεια: 45 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

S_ words

Η συμπεριληπτική ομάδα χορού Artogether παρουσιάζει τη νέα της παράσταση S_ words. Σχεδόν δύο χρόνια από την τελευταία της παράσταση (Tricky Little Games), η ομάδα επιστρέφει δυναμικά με ένα έργο που κινείται ανάμεσα στην κίνηση, τις λέξεις και τον ήχο.

Ο τίτλος του έργου παίζει ανάμεσα στους όρους “λέξεις” και “σπαθιά”. Σε μια εποχή στην οποία ο λόγος θεωρείται το κύριο όχημα επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, η εμπιστοσύνη πως μπορούμε να επικοινωνήσουμε με το σώμα, με τον ήχο, με τα μάτια, είναι μια μάχη – μια μικρή εξέγερση. Στο S_words δοκιμάζουμε να μπερδέψουμε τα γνωστά εργαλεία επικοινωνίας για να εφεύρουμε μια δική μας γλώσσα του μαζί.

Κίνηση, λέξεις και ήχος αναδύονται από το ίδιο συλλογικό σώμα σαν στοιχεία του ίδιου κόσμου. Λέξεις με νόημα που όμως δε σημαίνουν τίποτα, λέξεις που μετατρέπονται σε ήχο, ήχος που γίνεται κίνηση, κίνηση που παράγει λέξεις — όλα μπλεγμένα σε έναν χορό που δημιουργείται και διαλύεται την ίδια στιγμή. Μια παράξενη πολυφωνία, μια γλώσσα κρυφή που φανερώνεται μέσα από την κίνηση των σωμάτων, γιορτάζοντας τη διαφορετικότητά τους.

Προσβασιμότητα

Το S_ words έχει σχεδιαστεί με στοιχεία δημιουργικής προσβασιμότητας, ενσωματώνοντας εργαλεία προσβασιμότητας οργανικά από την αρχή της δημιουργικής διαδικασίας. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να διευκολύνουν την παρακολούθηση από άτομα με οπτική αναπηρία. Σημειώνουμε, όμως, πως η παράσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί πλήρως προσβάσιμη για το συγκεκριμένο κοινό.

Η παράσταση είναι προσβάσιμη σε Κ/κωφά και Βαρήκοα άτομα.

Ο χώρος είναι προσβάσιμος σε χρήστριες και χρήστες αμαξιδίου. Δεν διατίθεται προσβάσιμη τουαλέτα.

feed me peace
Αναστασία Βαλσαμάκη

Στο έργο “feed me peace”, η χορογράφος Αναστασία Βαλσαμάκη καταπιάνεται με τις πολιτικές και σωματικές διαστάσεις της αυτοφροντίδας ως πεδίο επαναδιαπραγμάτευσης και συλλογικής πρακτικής. Θέτοντας το σώμα στο επίκεντρο, η παράσταση διερευνά πώς η φροντίδα μετατοπίζεται ανάμεσα στο προσωπικό βίωμα και τη συλλογική εμπειρία. Πρόκειται άραγε για ένα ατομικό καταφύγιο ή για ένα εργαλείο επιβίωσης μέσα σε συνθήκες πίεσης;

 Αντλώντας έμπνευση από ιστορικές πρακτικές αυτοφροντίδας ως εργαλείο αντοχής και ακτιβισμού, η παράσταση αντιπαραβάλλει την ανάγκη για επιβίωση και διεκδίκηση με τη σύγχρονη εμπορευματοποίηση της ευεξίας. Σε αλληλεπίδραση με το σκηνικό περιβάλλον, η σκηνική δράση γίνεται μια διαδικασία διερεύνησης και επανανοηματοδότησης της φροντίδας στο παρόν, δημιουργώντας διαρκώς νέους ηχητικούς, νοηματικούς και εικαστικούς κόσμους. Η σκηνή συγκροτείται ως χώρος κοινότητας, όπου τέσσερα γυναικεία σώματα εκκινούν τη δράση ανάμεσα σε μια οικεία καθημερινότητα και μια τελετουργική συνθήκη φροντίδας. Μέσα από επαναλήψεις, μετατοπίσεις και εναλλαγές έντασης, η κίνηση πυκνώνει και μετασχηματίζεται, οδηγώντας σε μια παρατεταμένη κατάσταση υψηλής ενέργειας, όπου ο ρυθμός γίνεται κυρίαρχος. Η σκηνή μεταβάλλεται σε μια συλλογική γιορτή: ένα εκτεταμένο shuffle dance ως πράξη επιβίωσης, απόλαυσης και συνεύρεσης. Μια προσπάθεια να «αυτοφροντιστούμε» σε συνθήκες υψηλής έντασης, μέσα από τη καθαρτική σύνδεση μουσικής και χορού, και ίσως τελικά μια απόπειρα να βρούμε τη γαλήνη χωρίς συμβιβασμό.

Η Αναστασία Βαλσαμάκη είναι χορεύτρια και χορογράφος με βάση την Αθήνα. Δημιουργεί παραστάσεις σύγχρονου χορού και συνεργάζεται με καλλιτέχνες σε χορευτικά και διεπιστημονικά πρότζεκτ. Το έργο της διερευνά τη σωματικότητα και τη «νοητική» πλευρά της κίνησης με σκοπό να δώσει νέες αναγνώσεις γύρω από την ανθρώπινη συνύπαρξη. Αριστούχος απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης και απόφοιτη του χορογραφικού μεταπτυχιακού προγράμματος (I.C.E.) της ακαδημίας χορού SEAD, ως χορογράφος έχει διακριθεί δύο φορές με την επιλογή της από το διεθνές δίκτυο χορού Aerowaves και με το βραβείο της ARTWORKS. Έχει δημιουργήσει τα έργα Sync, Body Monologue, DisJoint, W REST L ING και THE VERSO, παρουσιάζοντάς τα σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ.

https://anastasiavalsamaki.com/

Πρεμιέρα ARC FOR DANCE FESTIVAL 17
Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Διάρκεια: 45 λεπτά χωρίς διάλειμμα

What I Wanted, What I Found

To What I Wanted, What I Found πρόκειται για μια απόπειρα αντικατοπτρισμού της πραγματικότητας της ζωής μιας καλλιτέχνιδας στην Ελλάδα. Η τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να κάνει. Με βάση τις κοινές εμπειρίες των δημιουργών, το έργο εκτυλίσσεται ανάμεσα στα όνειρα και τις πρωταρχικές προσδοκίες τους και σε αυτό που τελικά συναντούν καθημερινά, φωτίζοντας ένα σύστημα που υπόσχεται πολλά και επιστρέφει ελάχιστα.

Διάρκεια: 40 λεπτά