AI ANNA
Ιωάννα Χρυσομάλλη, Λαμπρινή Γκόλια
AI ANNA, μια δημιουργία που στοχεύει στην παραγωγή της απόλυτης ευχαρίστησης και ηδονής. Αβέβαιοι ως προς τις δυνατότητες και την εξελικτική διαδικασία αυτού του μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης.
Διάρκεια: 35 λετπά χωρίς διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: 13+
Η Dances We Dance, μια χορευτική ομάδα με έδρα τη Νέα Υόρκη, παρουσιάζει την πρώτη της ολοκληρωμένη βραδινή παράσταση στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2026. Το πρόγραμμα, με τίτλο Harmonic Dissonance, περιλαμβάνει νέα έργα εμπνευσμένα από την πρωτοπόρο του σύγχρονου χορού Isadora Duncan.
Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια Francesca Todesco επαναπροσεγγίζει τα Scriabin Études της Duncan μέσα από νέα σόλο, ντουέτα και ομαδικά έργα που εξερευνούν θέματα όπως το πένθος, η ανθεκτικότητα, η ενότητα και η σύγκρουση – αντηχώντας την εκφραστική ένταση της μουσικής του Alexander Scriabin και την οραματική προσέγγιση της Duncan στην κίνηση. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με παλαιότερα έργα από το ρεπερτόριο της ομάδας.
Διάρκεια: 90′ (με διάλειμμα)
BONES
Το χορογραφικό έργο BONES εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στη δομή, τη στήριξη και τη ρωγμή μέσα από το ανθρώπινο σώμα. Το σώμα εμφανίζεται ως ένα ζωντανό σύστημα που διαρκώς προσαρμόζεται στις πιέσεις, μεταβάλλοντας τη μορφή του για να αντέξει.
Η δημιουργική διαδικασία ξεκίνησε από την παρατήρηση του σώματος ως δυναμική ανατομική δομή. Στην πορεία αυτής της διερεύνησης αναδύθηκε και το τραύμα ως υλικό δημιουργίας, με την μνήμη να προσεγγίζεται όχι ως κάτι που ξεπερνιέται, αλλά ως κάτι που επανέρχεται και μετασχηματίζεται μέσα από το σώμα και την καλλιτεχνική πράξη.
Στη σκηνή συναντιούνται σώματα που, κουβαλώντας τις δικές τους παραμορφώσεις και ιστορίες, δημιουργούν νέα συστήματα στήριξης και ισορροπίας. Η κίνηση γεννιέται από τη συνάντηση αυτών των σωμάτων, από την ανάγκη τους να στηριχθούν, να μετακινηθούν και να επαναπροσδιορίσουν τη μορφή τους.
Από αυτή τη διερεύνηση προέκυψαν σχέσεις. Οι αφηγήσεις και τα τραύματα μετατράπηκαν σε σύνδεση, επαφή και έκφραση, δημιουργώντας μια χορογραφία όπου η δομή, η παραμόρφωση και η επιβίωση συνυπάρχουν.
Το BONES αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας για το σώμα Skin – Bones – Heart.
Σημείωμα της Χορογράφου
Με απασχολεί η ιδέα ότι τα σώματα δεν είναι μόνο μορφές αλλά και αρχεία. Ότι κουβαλούν μνήμες, δικές μας και άλλων. Μνήμες οικογενειακές, ιστορικές, συλλογικές. Πράγματα που ειπώθηκαν και πράγματα που έμειναν σιωπηλά.
Στη διαδικασία του BONES γράψαμε κείμενα, ποιήματα και αφηγήσεις γύρω από αυτές τις μνήμες. Σιγά σιγά οι λέξεις μετακινήθηκαν στο σώμα, έγιναν κινήσεις, επαφές, σχέσεις. Μας ενδιέφερε να μελετήσουμε πώς τα σώματα συναντιούνται ενώ κουβαλούν ήδη τις δικές τους ρωγμές. Πώς στηρίζονται, πώς μετατοπίζονται, πώς επινοούν νέες μορφές για να συνεχίσουν να υπάρχουν.
Ίσως τελικά τα οστά να θυμούνται όσα εμείς ξεχνάμε.
Βιογραφικό σημείωμα
H Τέτη Νικολοπούλου είναι χορεύτρια, δασκάλα χορού και Φυσικής Αγωγής και χορογράφος. Είναι απόφοιτη της Επαγγελματικής Σχολής χορού Νίκης Κονταξάκη και του ΤΕΦΑΑ Αθήνας (PhD και Μaster Φ.Α πάνω στις πρακτικές Somatics και contact improvisation). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια χορού και contact improvisation με σημαντικούς δάσκαλους και χορεύει και χορογραφεί από το 1992. Έχει συνεργαστεί με χορογράφους, σκηνοθέτες, μουσικούς και εικαστικούς και έχει λάβει μέρος σε διεθνείς παλτφόρμες και φεστιβάλ χορού. Εκτός από εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής στη δημόσια εκπαίδευση, διδάσκει σύγχρονο χορό, αυτοσχεδιασμό και contact improvisation σε επαγγελματικές και ερασιτεχνικές σχολές χορού, δίνει διαλέξεις, γράφει άρθρα και πραγματοποιεί εργαστήρια και σεμινάρια πάνω στις πρακτικές somatics. Έχει διδάξει contact improvisation σε διεθνή φεστιβάλ της πρακτικής, στο Freiburg, στη Χαλκιδική, στη Κωνσταντινούπολη και στο Bristol. Από το 2017 έως σήμερα, σε συνεργασία με τη Ζωή Χατζιδάκη και την ομάδα χορού Anima-Soma, επιχορηγείται από το ΥΠΠΟΑ για τις δουλειές της ενώ πραγματοποιεί και δωρεάν εργαστήρια επιμόρφωσης σε χορευτές στο contact improvisation και στο Axis Syllabus σε συνεργασία με τον Τίμο Ζέχα.
Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το ΥΠΠΟ για την καλλιτεχνική περίοδο 2025-2026
Διάρκεια: 45 λεπτά
Κατάλληλη ηλικία: από 10 και πάνω
JUNE JULY
Why did I come in here again;
‘Here’, Richard McGuire
Ίσως το παρόν να είναι το πιο παράξενο μέρος για να ζεις.
Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.
Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από τη δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.
Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα “Here” του Richard McGuire και τo ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.
Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.
Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;
Ίσως λίγη ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσεια του Διαστήματος.
Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.
Στα πλαίσια μιας διευρυμένης χορογραφίας, το JUNE JULY είναι ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία που ενεργοποιούνται και εξατμίζονται δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.
Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας
Με την υποστήριξη του International Theater Institute – German Centre και Motion Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024
H Ελεονώρα Σιαράβα είναι χορογράφος, δραστηριοποιείται μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και έχει παρουσιάσει την δουλειά της διεθνώς. Ως καλλιτέχνης εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας. Για τo έργο της The Body and the Other~ που παρουσιάστηκε στο Tanzhaus NRW, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα χορού της Ευρώπης, υποστηρίχτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού NRW της Γερμανίας, την καλλιτεχνική υποτροφία i-Portunus/Creative Europe/Goethe Institut και συνεργάστηκε με το MIREVI Institut για τη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας. Από το 2020 υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας. Δημιούργησε τα έργα BLUE BEYOND (Θέατρο Θησείον, Κ.Θ.Β.Ε., Tanz:digital/ΙΤΙ Germany/Βερολίνο 2023, Frankfurt LAB-Emerging Artists Program 2023, Φρανκφούρτη), Who knows where the time goes #1 (Θέατρο Ροές, residency στο SE.S.TA Centre for Choreographing Development/Interdisciplinary Incubator, Πράγα), I am Dancing in a Room (MOMus-Stereoma Festival). Επιλέχθηκε για το ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό project ‘Moving Digits’/Creative Europe (2018-2020) για Χορό και ψηφιακές τεχνολογίες, Tanzhaus Düsseldorf & STL Tallinn. Έχει βραβευθεί από την ARTWORKS-Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) 2022-2023 στο πεδίο Χορογραφίας, επιλέχθηκε για το πρόγραμμα START/Robert Bosch Stiftung & Goethe Institut και ήταν resident χορογράφος στο ITI International Theatre Institute/Motion Bank, Βερολίνο, 2024 και στο UniArts Helsinki, Φιλανδία, 2025. Τα έργα της έχουν συμπεριληφθεί στη Media Library for Dance and Theatre – ITI International Theatre Institute Germany, ένα από τα πιο εκτεταμένα αρχεία οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης για τις παραστατικές τέχνες στη Γερμανία.
MIRROŘING
MnIM ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ
Η παράσταση χορού Mirrořing επιχειρεί να φωτίσει εκείνη τη στιγµή όπου όλα γύρω µας επιβραδύνονται και η ταχύτητα δίνει τη θέση της στην ανάπαυση, στην ησυχία όπου µπορούµε να αφουγκραστούµε τις βαθύτερες ανάγκες µας.
Δύο ερµηνευτές κινούνται σε παράλληλες διαδροµές στον χώρο και στον χρόνο. Μετακινούνται από τη δηµόσια σφαίρα και την αρένα της καθηµερινής επιβίωσης στην ιδιωτική τους σφαίρα, εκεί όπου µένουν µόνοι µε τις ευάλωτες πλευρές τους, αυτές που αδιάκοπα φροντίζουν να καλύπτουν. Μετεωρίζονται ανάµεσα στην έκθεση και την ιδιωτικότητα, την εικόνα που κατασκευάζουν και αυτή που αντικρίζουν οι ίδιοι στον καθρέφτη.
Μια ελεγεία για τα όσα χάνονται όταν οι ρυθµοί της καθηµερινότητας είναι καταιγιστικοί, για την αναµέτρηση µε τις κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις —για δύο πρόσωπα που αναζητούν επίµονα µια νέα ισορροπία κι ας είναι όλα γύρω τους τόσο δύσκολα.
Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη µας καλεί να οραµατιστούµε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Διάρκεια: 45’ χωρίς διάλειµµα
Κατάλληλη ηλικία: 15 και άνω
“Instability”
Ένα έργο που μας υπενθυμίζει την βεβαιότητα της μη βεβαιότητας. Μία συνθήκη εύθραυστων σωμάτων σε απορρύθμιση όπου μέσα τους κατοικεί, ως απόηχος, το βίωμα της ανατροπής και της αποσταθεροποίησης.
Ένα κινητικό αφήγημα που ακουμπάει πάνω στη μνήμη μίας εμπειρίας που μας αποσυνέδεσε από έναν συγκεκριμένο ρυθμό, προκαλώντας αναταράξεις και επαναπροσδιορισμούς.
Μία σκυταλοδρομία αντοχής να κρατηθούμε από τα θραύσματα κατακερματισμένων γεγονότων που διαμορφώνουν συνεχώς νέα πλαίσια και νέα δεδομένα.
Μία ρωγμή στην έννοια της συνέχειας και της ασφάλειας, μία ανακατασκευή θέασης στον παρόντα χρόνο με ελάχιστα στηρίγματα να κρατηθούμε ατομικά και συλλογικά.
Ένα αποτύπωμα αιώρησης και αστάθειας σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταλλάσσεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και μη αναμενόμενους.
Μία ιστορία μικρών αναταράξεων χωρίς κεκτημένα.
Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού
Διάρκεια: 45′
Δεν επιτρέπεται η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης.
SUPERSTAR
Ιωάννα Πορτόλου & Ομάδα Χορού Griffón
It’s better to burn out than to fade away – Kurt Cobain
Η Ιωάννα Πορτόλου και η ομάδα χορού Griffón παρουσιάζουν τη νέα τους παράσταση “Superstar” από τις 20 Φεβρουαρίου και για έξι μοναδικές παραστάσεις έως και την 1η Μαρτίου 2026, στις 21:00. Το “Superstar” είναι ένα ηλεκτρισμένο έργο για τη δίψα της αναγνώρισης και τα όρια της αντοχής. Σε μια σκηνή-αρένα, με το κοινό σε απόσταση αναπνοής, οι Ιωάννα Αποστόλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη και Θεανώ Ξυδιά κινούνται ακατάπαυστα ανάμεσα στη φιλοδοξία και την εξάντληση, μέσα στους υποβλητικούς ηλεκτρονικούς ήχους του Αντώνη Παλάσκα.
Ο δρόμος προς την κορυφή μπορεί να είναι συνώνυμος με την αυτοκαταστροφή ή μπορεί να είναι μια πράξη ολοκλήρωσης και ελευθερίας.
Το “Superstar” της Ιωάννας Πορτόλου και της ομάδας χορού Griffón εξερευνά το εύρος της ταυτότητας, των προσωπικών ορίων και της αναζήτησης της συνεχούς αναγνώρισης σε ένα αδηφάγο σύστημα.
Σε ένα σκηνικό χώρο που θυμίζει ρινγκ, οι τρεις χορεύτριες δημιουργούν μια απόκοσμη και άγρια συναυλία, δοκιμάζουν τα όριά τους και μεταμορφώνουν τη σκηνή σε μια αχόρταγη αρένα, όπου το θέαμα έχει πάντα τον πρώτο λόγο.
Μέσα από ένα αρχείο εικόνων, κινητικών υλικών και αφηγήσεων, το “Superstar” αποπειράται να συνομιλήσει με τις εσωτερικές αντιφάσεις που κρύβονται πίσω από τη δημόσια λάμψη και γίνεται υπαρξιακό ερώτημα για το μέχρι πού αντέχουμε ή τολμάμε να φτάσουμε.
Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.
Διάρκεια: 50’
ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΔΕΣΜΟΙ
Ένα έργο της ΙΩΑΝΝΑΣ ΤΟΛΙΟΥ
Ομάδα χορού CORPUS LINGUA
Η παράσταση αναδεικνύει τη σημασία μιας σχέσης άνευ όρων, που βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την ασφάλεια. Μέσα από αυτή τη βάση, ενισχύεται η αυτοεκτίμηση και η ικανότητα του ατόμου να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής με σταθερότητα και ψυχική αντοχή.
Η χορογραφία, μουσική και τα υλικά που χρησιμοποιούνται αναπαριστούν τη μετάβαση από την εξάρτηση στην ανεξαρτησία, δείχνοντας πώς η πρώιμη εμπειρία της μητρικής φροντίδας λειτουργεί ως θεμέλιο για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της αυτοπεποίθησης του ενήλικα. Το έργο φέρνει στο φως την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε πρώιμους συναισθηματικούς δεσμούς και τις σχέσεις που αναπτύσσει κανείς αργότερα στη ζωή.
Θα υπάρξει εμπιστοσύνη για να χτιστεί μια ασφαλής σχέση ή θα κυριαρχήσει ο φόβος της απόρριψης και η ανασφάλεια για συναισθηματική σύνδεση;
“O τύπος του συναισθηματικού δεσμού, όπως αυτός διαμορφώνεται στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του παιδιού, επηρεάζει καθοριστικά την εικόνα που καθρεφτίζεται μέσα του ως προς την αξία του να λαμβάνει ή όχι αγάπη και κατ’επέκταση επιδρά θετικά ή αρνητικά στην κοινωνική του ανάπτυξη”(John Bowlby-1930)
Mέσα απο ένα σκηνικό υλικών και σωμάτων ξετυλίγονται τα στάδια της σχέσης μητέρας-παιδιού αλλά και η μετάβαση στις επόμενες συναισθηματικές σχέσεις, βασιζόμενη στη Θεωρία Προσκόλλησης του Bowlby.
Λίγα λόγια για την χορογράφο και την Ομάδα
Η Ιωάννα Τόλιου ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στη χορογραφία το 2017, παρουσιάζοντας δικές της δημιουργίες σε Φεστιβάλ στην Αθήνα («Endless time» (2017), «The Mystery of the horizon» (2018), «Meeting Points» (2019)).
Το 2022 ίδρυσε την Ομάδα Χορού Corpus Lingua και, με αφετηρία το Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ, παρουσίασε την πρώτη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Autopilot…off». Το έργο παρουσιάστηκε στο Zante Dance Festival το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου.
Το 2023 ξεκίνησε η δεύτερη παραγωγή της ομάδας με τίτλο «Εφτά εις Άπειρον», με την υποστήριξη της εταιρείας «ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ».
Το έργο έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2024 και επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στο Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ της Κύθνου και στο Φεστιβάλ Κολωνού τον ίδιο χρόνο. Το έργο συνέχισε έναν νέο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Θέατρο Πλύφα, και στη Θεατρική Συμπαιγνία στα Γιάννενα, με καινούργια σύνθεση Ομάδας και ανανεωμένο υλικό.
Σε αυτή την παραγωγή, η χορογράφος στρέφεται σε μια νέα θεματική, χρησιμοποιώντας προσωπικά βιώματα για να φέρει στην επιφάνεια τη σύγχρονη κρίση θεσμών και αξιών.
Διάρκεια: 50’
8
ομάδα χορού ΑΝΕΜΑ και Ζωή Ευσταθίου
Η ομάδα χορού ΑΝΕΜΑ και η χορογράφος Ζωή Ευσταθίου παρουσιάζουν την παράσταση “8”, ένα έργο που εμπνέεται από τον πίνακα του Wassily Kandinsky “Composition 8”.
Η χορευτική παράσταση «8» εμπνέεται από την πυξίδα του Kandinsky, ένα σύμβολο εσωτερικού προσανατολισμού μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει, που φλυαρεί, που γεννιέται ξανά και ξανά μέσα από τα ίδια του τα σχήματα.
Μέσα από ρυθμό και μεταμορφώσεις, το σώμα γίνεται ο ίδιος ο πίνακας: φέρει τα χρώματα, γεννά τα σχήματα, τα κατοικεί. Η πληροφορία ξεχειλίζει, αποδομείται, ξαναχτίζεται. Κι εκεί, στο μεταίχμιο μεταξύ τάξης και χάους, γεννιέται η χαρά της στιγμής — η απλή, σχεδόν παιδική απόλαυση του να είσαι μέρος του χώρου, του πίνακα, της ίδιας της κίνησης.
Το «8» δεν εξηγείται· απλώς αναπνέει.
Σαν χρώμα που αλλάζει με το φως.
Σαν σχήμα που γεννιέται κάθε φορά απ’ την αρχή.
Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού
Διάρκεια: 40 λεπτά
SERRATED EDGES
LUNA PARK/ Κοσμάς Κοσμόπουλος
Με το έργο SERRATED EDGES η ομάδα εξερευνά το πώς, παρά τη βία της ιστορίας και τις σύγχρονες κρίσεις, το σώμα παραμένει πεδίο αγώνα, αναζήτησης και επαναπροσδιορισμού.
Το SERRATED EDGES διερευνά την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Η χορευτική αυτή παράσταση ανακαλεί τη δυαδικότητα του σώματος – στην παρουσία και στην απουσία του, μέσα από τις κινήσεις και τις χειρονομίες του, μέσα από εικόνες, λέξεις, ήχους, ψιθύρους, κραυγές, θρήνους, γέλια και σιωπή. Στην αρχή, τέσσερα άτομα παγιδεύονται σε επαναλαμβανόμενα κινητικά μοτίβα. Σταδιακά, αυτή η κινούμενη «νεκρή φύση» σπάει, νέα μονοπάτια οδηγούν από τις παρυφές προς το κέντρο, από το σκοτάδι σε έναν πιο φωτεινό χώρο. Αυτό που μοιράζεται διαρκώς σχηματίζεται και αναδομείται, μόνο για να διαχωριστεί ξανά – σαν να κόβεται από τις οδοντωτές άκρες μιας λεπίδας. Αυτές οι τομές διαπερνούν την κίνηση, τις φωνές, τα σώματα και τις ζωές. Μορφές περιπλανώνται σε στοχαστικούς χώρους, σε έναν άχρονο χρόνο – θρηνώντας, παλεύοντας, ελπίζοντας – αναζητώντας φως, προσανατολισμό, λύτρωση, απέναντι σε άλυτες συγκρούσεις και τη βία της ανθρώπινης ιστορίας και του παρόντος, που είναι πάντα, με κάποιον τρόπο, δική τους.
Όπως πολλά έργα των LUNA PARK/ Κοσμάς Κοσμόπουλος, έτσι και το SERRATED EDGES επιδιώκει να συνδέσει τη ζωή με την τέχνη, τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα, την κοινωνική κριτική με την αισθητική του χορού. Η ποιητικά μινιμαλιστική χορογραφία του έργου θίγει υπαρξιακά ερωτήματα για την ευθραυστότητα, τη μεταβλητότητα και την ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και του σώματος – ερωτήματα που, στο φόντο της πανδημικής εμπειρίας και άλλων συλλογικών κρίσεων της εποχής μας, καθώς και των συναισθηματικών γεωγραφιών που αυτές διαμορφώνουν, μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ.
Το SERRATED EDGES περιέχει σκηνικό υλικό από το UNBOUND της Αγγελικής Αναργύρου, συμπαραγωγής του LUNA PARK, καθώς και βιντεοσκοπημένο υλικό από το SCRATCHES – TO LIVE BY των Susanne Mueller Nelson και Κοσμά Κοσμόπουλου.
Ο Κοσμάς Κοσμόπουλος είναι χορογράφος και παιδαγωγός χορού με έδρα το Βερολίνο και την Αθήνα. Απόφοιτος της πρώτης γενιάς του P.A.R.T.S. (Anne Teresa De Keersmaeker), ίδρυσε το 2002 την καλλιτεχνική κολεκτίβα LUNA PARK και από το 2019 διευθύνει τον οργανισμό Initiative LUNA PARK e.V. στο Βερολίνο. Το έργο του συνδυάζει σύγχρονες παραστατικές τέχνες με εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και εφήβους, συχνά με μεταναστευτικό ή προσφυγικό υπόβαθρο. Οι ποιητικά μινιμαλιστικές χορογραφίες του διερευνούν υπαρξιακά ερωτήματα γύρω από την ευθραυστότητα και την ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και του σώματος.
Το SERRATED EDGES είναι παραγωγή της Initiative LUNA PARK e.V. σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΕΡΓΑ. Υποστηρίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών „tanz(t)räume“ (όνειρα/ χώροι χορού), το οποίο χρηματοδοτείται από το TANZPAKT Stadt-Land-Bund και τη Γερουσία του Βερολίνου για τον Πολιτισμό και την Κοινωνική Συνοχή. Οι παραστάσεις στην Αθήνα πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του Διεθνούς Προγράμματος Ανταλλαγής «How to dance in times of crisis?», το οποίο χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Γραφείο Νεότητας.
Η ομάδα LUNA PARK ιδρύθηκε το 2002 ως πρωτοβουλία ανεξάρτητων καλλιτεχνών. Έχει υλοποιήσει παραγωγές σύγχρονου χορού με παραστάσεις στην Ελλάδα, στην Γερμανία και στο εξωτερικό, ποικίλα εκπαιδευτικά έργα για παιδιά, εφήβους και νέους και διεθνείς ανταλλαγές με προγράμματα συνάντησης για νέους επαγγελματίες του χορού και ειδικούς της εκπαίδευσης στον χορό για πάνω από 20 χρόνια.
Διάρκεια: περίπου 60 λεπτά
Η παράσταση απευθύνεται σε κοινό ηλικίας από 16 ετών. Σε ορισμένες σκηνές της παράστασης χρησιμοποιούνται καπνός, δυνατοί ήχοι, έντονα φωτιστικά εφέ (φως στροβοσκοπίου) και σκοτάδι.