ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ

ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ
Nova Melancholia

Η πολυσυζητημένη θεατρική περφόρμανς ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ επανέρχεται για δύο μοναδικές βραδιές στην Αθήνα προτού παρουσιαστεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας 2026. Η παράσταση έχει τιμηθεί από την Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών με το Βραβείο Επιτελεστικών Τεχνών. Μια παράσταση με “camp” ευαισθησία, ένα καλειδοσκόπιο αναφορών γύρω από το μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού, ένα άβαταρ επιθυμιών και διαθέσεων που περιπαίζει τον θάνατο και ξορκίζει το σκοτάδι των ημερών μας.

Ο Σεβαστιανός είναι ένα πολυπρισματικό αρχέτυπο, ένα καλειδοσκόπιο, ένα άβαταρ επιθυμιών και διαθέσεων. Αναδιφώντας στην παράδοση του μαρτυρίου του Αγίου Σεβαστιανού, όπως αυτή αναδιατυπώνεται μέσα από την πυκνή εικονιστική αναπαράσταση στη Δυτική τέχνη από την πρώιμη Αναγέννηση και μετά, εστιάζουμε σε έννοιες / αισθήσεις / σύμβολα, που αγγίζουν τη δική μας ευαισθησία και το φαντασιακό. Η παράσταση είναι το σύνολο των πολιτισμικών αναφορών της. Διαβάζουμε ποιήματα, αναπαριστούμε πίνακες, ακκιζόμαστε, ποζάρουμε, τραγουδάμε, χορεύουμε, εμπνεόμαστε από την παράδοση ενός έκκεντρου, πειραματικού κινηματογράφου. Μας ενδιαφέρουν οι συν-αισθηματικές και ενσώματες πρακτικές μέσω των οποίων εμείς σήμερα μπορούμε να σχετιστούμε με ένα τέτοιο σύμβολο.          

Ο Σεβαστιανός συσχετίζεται με τη νεότητα, την ομορφιά, τον αθλητισμό, την τοξοβολία, τον σαρκικό πόνο, την ηδυπάθεια, τον ομοερωτισμό, τον μαρτυρικό θάνατο. Μία πρωταρχική συνυποδήλωση γύρω από τον Άγιο Σεβαστιανό (ήδη από τα Μεσαιωνικά χρόνια) είναι η Πανούκλα, ο Μαύρος θάνατος. Συσχετίζουμε την παράδοση του ομοερωτισμού γύρω από τη μορφή του Σεβαστιανού, με την ασθένεια του AIDS που θεωρήθηκε στα 80’s και 90’s ένα είδος «πανούκλας των ομοφυλόφιλων». Όπως οι άνθρωποι στην αυγή της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας, έτσι κι εμείς σήμερα καταφεύγουμε στον Άγιο Σεβαστιανό ως σύμβολο αποτροπαϊκό του κακού. Η παράσταση αφιερώνεται σε όσους παίρνουν το ρίσκο να περάσουν από το όραμα στο βίωμα, από την αναπαράσταση στην παράσταση διακινδυνεύοντας το παρανάλωμα της ύπαρξης.

Η περφόρμανς αφιερώνεται στο οροθετικό ακτιβιστή Ζακ/Zackie που δολοφονήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο 2018, και στον πειραματικό κινηματογραφιστή Kenneth Anger που πέθανε τον Μάιο 2023. 

“Η γλώσσα του θέατρου δεν είναι «φυσική». Πρέπει να τη δημιουργούμε ξανά και ξανά (λέει ο Ρολάν Μπαρτ). Και μας δίνεται, πράγματι, τόσο σπάνια η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια ομάδα ανθρώπων την ώρα που κατασκευάζουν τη δική τους γλώσσα ενώπιόν μας! Κομμάτι κομμάτι πλάθεται στην παράσταση των Nova Melancholia ετούτο το πολύτιμο παστίς ονόματι «Σεμπάστιαν».”

Λουίζα Αρκουμανέα 

“Το Σεμπάστιαν είναι η πιο ωραία -ας το πω έτσι- και στοχαστική και περίτεχνη και μελετημένη περφόρμανς που έχω δει τα τελευταία χρόνια, με μια γλώσσα που συνδέει αναφορές και προσωπικές συγκινήσεις και μεταφορές από την τέχνη και βιώματα χωρίς επιτήδευση, με τρόπο ειλικρινή και αβίαστο και τελικά λυτρωτικό.” 

Αργυρώ Μποζώνη

“Για πρώτη φορά μια νεότερη γενιά δημιουργών προσεγγίζει το AIDS κυρίως ως πολιτισμική κληρονομιά, ως ένα αρχείο εικόνων, απωλειών και μορφών αντίστασης που εξακολουθεί να οργανώνει τη συλλογική κουίρ μνήμη.”

Γιώργος Σαμπατακάκης

http://www.novamelancholia.gr/

Διάρκεια: 90 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Κατάλληλη ηλικία: 16+