Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies.

Μάθετε περισσότερα. Αποδοχή.
Αντιγράφηκε η διεύθυνση email

Αρχεία: Events

Walking in Light— Diversity United

Alt text

Με χαρά σας ενημερώνουμε πως η πολυμεσική site-specific performance WALKING IN LIGHT, σε σύληψη και σκηνοθεσία της Έλενας Ζερβοπούλου και παραγωγή της Diversity United, υπό την αιγίδα και με την στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στο κοινό στις 17 Μαρτίου στις 19.00 – 20.00 στο θέατρο Πλύφα.

WALKING IN LIGHT

Πρόκειται για μια διαδραστική παράσταση με το κοινό, μια site specific performance εμπνευσμένη από μαρτυρίες νέων προσφύγων που συνδυάζεται με video-προβολή και ζωντανή μουσική και αποκαλύπτει το εσωτερικό τους ταξίδι αναδεικνύοντας την ανθεκτικότητά τους.

Με αφετηρία την άφιξή τους από τη θάλασσα στην πρώτη πόρτα της Ευρώπης, την Ελλάδα, χαράσσει την συναισθηματική τους πορεία όπως προέκυψε από βιωματικά εργαστήρια βίντεο, σωματικού θεάτρου, χορού και μουσικής.

Με οδηγό την ποιητική αφήγηση του Μουσταφά στο video-dance (γυσρισμένο στην Ν.Ιταλία στο πρώτο μέρος του τριπτύχου), οι performers σωματοποιούν τις εμπειρίες τους και μας επιτρέπουν να διεισδύσουμε στο εσωτερικό τους ταξίδι, όπου με φάρο την ανθεκτικότητά τους, την ανθρώπινη σύνδεση και την αλληλεγγύη, ανακαλύπτουν το μονοπάτι που θα τους οδηγήσει στο φως. Θα γίνει συνοδοιπόρος η τοπική κοινωνία; Τοποθετώντας το κοινό στο κέντρο μιας εμπειρίας υποδοχής και αποδοχής, το προκαλούμε να πάρει θέση, να ευαισθητοποιηθεί και να βρει διαφορετικές λύσεις.

Το «Walking in Light» εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό ρίχνοντας φως στις αξίες ανεκτικότητας, σεβασμού και κοινωνικής δικαιοσύνης. Υπερβαίνοντας τις δυσκολίες τους συμβολικά μέσα από τα «Μυστήρια Μετάβασης», οι πρόσφυγες μοιράζονται με το κοινό εξωστρέφεια και αισιοδοξία. Η ανάδειξη και η αναγνώριση της ανθεκτικότητας όσων έχουν υποφέρει λειτουργεί καθαρτικά και για την ευρύτερη κοινωνία.

Ελεύθερη συνεισφορά επί τόπου για την στήριξη του έργου θα εκτιμηθεί πολύ!

Diversity United
Μέσω της τέχνης και της κοινωνικής καινοτομίας προωθούμε ίσες ευκαιρίες συμπεριληπτικά και πορευόμαστε ενωμένοι.

Στόχος μας, η ενδυνάμωση και κοινωνική ένταξη κυρίως γυναικών και νέων προσφύγων, μέσω βιωματικών εργαστηρίων θεραπείας μέσω τέχνης με εθνο-ψυχολογική προσέγγιση, για έναν καλύτερο πιο συμπεριληπτικό κόσμο.

Με τα πολιτιστικά έργα που προκύπτουν και συμμετοχικά (interdisciplinary performances, video-dance, VR films, documentaries, cross-media platforms) ευαισθητοποιούμε και κινητοποιούμε την υπόλοιπη κοινωνία γύρω από την κοινωνική και κλιματική δικαιοσύνη, εστιάζοντας στα ανθρώπινα δικαιώματα, τον διαπολιτισμικό διάλογο και την αλληλεγγύη. Δημιουργούμε ψηφιακές πλατφόρμες και εφαρμογές προωθώντας συμπεριληπτικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές λύσεις.

www.diversityunited.net
Instagram | Facebook | LinkedIN

Ιδρύτρια : Έλενα Ζερβοπούλου (εθνο-ψυχολόγος, σκηνοθέτρια της παράστασης)

Ελληνο-γαλλίδα με σπουδές στο Παρίσι εθνο-ψυχολογίας και σκηνοθεσίας (μεταπτυχιακά στην Κλινική Διαπολιτισμική Ψυχολογία και στην οπτική ανθρωπολογία), παρείχε συστημική ψυχολογική υποστήριξη σε οικογένειες μεταναστών στο Παρίσι και σε ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες στη Νότια Ιταλία. Υπήρξε σύμβουλος της UNESCO στο Παρίσι για την κοινωνικοοικονομική ένταξη των “παιδιών του δρόμου” στην Μαδαγασκάρη. Ίδρυσε την εταιρία παραγωγής One Vibe Films με έδρα στην Ιταλία, με την οποία έγραψε, σκηνοθέτησε και παρήγαγε κοινωνικά ντοκιμαντέρ για διεθνείς τηλεοπτικούς σταθμούς (BBC, ORF 3, RTE, NRK, SKAI, Catalan TV) και ΜΚΟ. Ξεχωρίζουν τα “Sea Gypsies” (μέρος της τηλεοπτικής καμπάνιας “Why Poverty?” της BBC που προβλήθηκε σε 200 χώρες), “Greece: Days of Change” (υποψήφιο για δύο βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, διανομή σε Ευρωπαικά κανάλια και σε 60 κινηματογραφικές αίθουσες της Ισπανίας), “BeLeaf” (ταινία εικονικής πραγματικότητας για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα Ευρώπης Matera 2019), “VoiceUP”, “SolidViews” (cross-media platform), “Walking in Light” (site-specific performance). Κυρίως γυρισμένα από την ίδια σε περιθωριοποιημένες κοινότητες ιθαγενών της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Αφρικής ή της Ευρώπης, αποτυπώνει ιστορίες που αποκαθιστούν την αξιοπρέπεια “ξεχασμένων” ανθρώπων, επιδιώκοντας να καταρρίψει τυχόν στερεότυπα και να γεφυρώσει κόσμους μέσω διαπολιτισμικής ενσυναίσθησης και προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ίδρυσε την Diversity United στην Αθήνα το 2021 για την ενδυνάμωση ευάλωτων ομάδων μέσω τέχνης και κοινωνικής καινοτομίας και για την ευαισθητοποίηση γύρω από την κοινωνική και κλιματική δικαιοσύνη.

VOICE TALE SPEAKING SONG

Alt text

Ένα εργαστήριο φωνής με την ξεχωριστή Ditte Berkeley για περφόρμερς και σπουδαστές παραστατικών τεχνών χορού, θεάτρου, μουσικής, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται για τη δημιουργία μέσω της φωνής.

Τιμή: 120 ευρώ
Για την κράτηση θέσης απαιτείται η κατάθεση μη επιστρεπτέας προκαταβολής 40 ευρώ και η καταβολή του υπόλοιπου ποσού εντός 10 ημερών ή η άμεση κατάθεση όλου του ποσού.

Deadline συμμετοχών 25 Φεβρουαρίου 2024
Δηλώσεις στο [email protected]
Περισσότερες πληροφορίες: www.ditteberkeley.com

Every voice has a tale to tell. In fact, the voice has a million tales to tell, depending on the song it’s singing, the experiences it goes through, the person who is listening, the sounds surrounding it, the state I, who am singing, am in.

As an actress I enter into a dialogue with my voice every time I sing a song. I ask: How are we going to sing this today? What about this sound? How does it feel? What does it say? What tale does it tell? The exploration takes me further and brings more questions. This is the work of the performer that wishes to make the song a tool for a very deep exchange of experience between the singer and the listener. The voice is naked, and allows us to share on a level that we are not used to and often feel unsure of. The exploration of its borders and its connections through a deep physical experience, with images, with associations, makes our tools richer for communication and allows for a space of discovery.

The work session focuses on an exploration into our own voices and our voices reflected and fused in the voices of others; on the strength of standing confident with the sound of our own voice, exploring its richness and building the foundation to support it, through breath, physical support, imagination. Discovering its strength when appearing singly, and power when it adds to the richness of a common sound created by other voices.

More and more, the performing arts are blending in with each other, requiring dancers to be actors as well as singers, or actors and singers to be movers.

This work session is directed specifically to performers and students of performance arts, including dance, theatre and music and those specifically interested in the process of performing through song. It builds on the support of the ensemble, helping us to work as a team as we grow as individuals. A work much needed in today’sworld based on individuality and, very often, competitiveness. Polyphonic singing tradition brings people together in the joy of creating beautiful sounding music together and teaches us endless lessons on how to exist and work together.

This work takes you on a very different journey of awareness and empowerment through the voice and leaks into areas of how we use our voices to coexist as human beings and particularly as performers when we look to communicate something that is important to us, and perhaps the rest of the world, vocally.

DITTE BERKELEY- SCHULTZ
Ditte Berkeley is a co- founder and actress in Teatr ZAR, the resident theatre company at the Grotowski Institute in Wrocław, Poland. She has co-created and performed in most of their performances. She is a collaborator of Source materiał and is currently engaged as a performer in The co-production with The Pina Bausch Center in Wuppertal.

She is an active independent performer and well respected theatre pedagogue teaching widely around the globe both in higher education and theatre festivals and events, as well as at the Grotowski Institute. Amongst others, she has shared her work at CALARTS, UCLA, the University of Exeter, Kent University, Rose Bruford College, Central School of Speech and Drama, Italia Conti, National School of Drama in New Delhi, RESAD in Madrid, the Institut del Teatre in Barcelona, Norwegian Theatre Academy Khio and Norwegian Theatre Academy, as well as theatre academies around Poland (Warsaw, Wroclaw, Krakow), to mention a few. Ditte is currently collaborating as a performer and vocal coach with Source Material and the Pina Bausch Zentrum.

“The atmosphere that is created in Ditte’s workshops is hard to describe. It is an emotional vibration that will resonate with you for days after you leave the studio. Her attention, care and presence is contagious and unifying. The work targets the ensemble, allowing you to connect with your peers in a way that creates the feeling of family.

Every time I work with Ditte, I change, learn and grow as an artist and a human. Her expertise and energy shines through as you are guided through this growth.

The focus of song is not on the precision of notes and theoretical technicality; it is placed on the intention of the voice and the expression of humanity through singing.”

Kim Whatmore – workshop participant
“Teatr Zar are expert trainers and teachers, drawing on years of extraordinary performances. Their vocal training is exceptional. Zar is consummate ensemble with extensive international practical experience. As someone who knows their practice well, I affirm that they always operate with the highest pedagogical standards, bringing out students’ creativity in a tight and precise technical framework.”
Paul Allain, Professor of Theatre and Performance University of Kent

Live Experience

Alt text

Την Κυριακή 10 Μαρτίου, η πρωτοεμφανιζόμενη progressive rock μπάντα Somewhere in the Sky θα μας μεταφέρει στο μαγικό κόσμο του πρώτου της ομότιτλου concept άλμπουμ. Συνοδοιπόροι οι Moon Moth και Marva Von Theo που θα εκμυστηρευτούν τις δικές τους ονειρικές ιστορίες σε μία απροσδόκητα συναρπαστική βραδιά μουσικών αποκαλύψεων στο ΠΛΥΦΑ.

Somewhere in the Sky
Somewhere In The Sky, η νέα progressive rock μπάντα, παρουσιάζει live το πρώτο της ομότιτλο άλμπουμ. Ένα πρωτότυπο concept άλμπουμ, το οποίο με πολύπλευρο, μουσικοθεατρικό τρόπο, πραγματεύεται τα ένστικτα των ζωδίων. Φιλοδοξεί να ταξιδέψει τους ακροατές στην εμπνευσμένη διαδρομή που βαδίζει ο πρώτος άνθρωπος. Ορμώμενος από τη μητέρα του, τη Θεά Σελήνη, περνάει τις μεταμορφώσεις των Τεσσάρων Στοιχείων για να φτάσει στην ολοκλήρωση. Ένα ταξίδι αυτογνωσίας σ’ ένα σκηνικό μαγείας.
Σε μουσική, στίχους και σκηνοθεσία των Νίκου Κάσση και Γιώργου Καλύβα, η μπάντα με διευρυμένη επταμελή σύνθεση, επιχειρεί να φέρει τους ακροατές σε επαφή με τις έντεχνες ενορχηστρώσεις του άλμπουμ, κάνοντάς τους συμμέτοχους του μοναδικού κόσμου του.

ΜΟΟΝΜΟΤΗ
Οι Moonmoth σχηματίστηκαν το 2022 και η μουσική τους, γεμάτη περίεργους σκοτεινούς ήχους με συναισθηματικά interludes, μπορεί να περιγραφεί ως theatrical dark pop. Συνδυάζουν τον ακουστικό ήχο της κλασικής κιθάρας με τα ηλεκτρονικά ηχοτοπία των synths για να δημιουργήσουν μια ambient και ονειρική ατμόσφαιρα. Ο λυρισμός των διπλών γυναικείων φωνητικών, σε μια αρχέγονη συμφωνία με τα υποβλητικά minimal beats και τις τελετουργικές αρμονίες της κιθάρας, αποπλανούν τον ακροατή προς ένα ηχητικό τόπο θυσίας και αναγέννησης.

Facebook
Instagram

MARVA VON THEO
Σκοτεινοί και ρυθμικοί, ταυτόχρονα όμως εσωστρεφείς, ονειρικοί και συναισθηματικοί, οι Marva Von Theo βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα από το σκοτάδι της darksynth μουσικής προς την λαμπερή electropop. Σχηματίστηκαν το 2017 από την Μάρβα Βούλγαρη (vocals, songwriting) και τον Τεό Φοινίδη (synths, composition, production) και έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους («Dream within a Dream» 2018, και «Afterglow» 2021) που ξεχώρισαν για την ιδιαίτερη αισθητική τους, τις πολυδιάστατες, ευρηματικές συνθέσεις τους, τα εκφραστικά, καθηλωτικά φωνητικά και τους ιδιαίτερα μελαγχολικούς στίχους πάνω σε χορευτικά beats.

Κάθε ζωντανή εμφάνιση των Marva Von Theo είναι μία μοναδική, σχεδόν τελετουργική εμπειρία για τον ακροατή ο οποίος αφού βυθιστεί στις απόκοσμες, ποιητικές ατμόσφαιρες τους, αναδύεται τελικά στο φως χορεύοντας λυτρωτικά στους ηλεκτρονικούς παλμούς της μουσικής τους.
Έχουν εμφανιστεί σε αρκετές σκηνές και φεστιβάλ σε Ελλάδα και εξωτερικό, με σημαντικότερα το Release Athens Festival (opening act for Leftfield (UK), Stereo Nova (GR) and Boy Harsher (US)), Athens Music Week, TedEx, Athens Digital Arts Festival, Nocturnal Cultural Nights (DE), ενώ έχουν ανοίξει τις συναυλίες των Trentemøller (DK), Motorama (RU), Molly Nillson (DE), Hooverphonic (BE).
Αυτή η περίοδος βρίσκει τους Marva Von Theo να εργάζονται επάνω σε νέα κομμάτια για τον επερχόμενο 3ο τους δίσκο.

Webesite

ROBA

Alt text

Mια παράσταση σωματικού θεάτρου σε ιδέα & σύλληψη της ομάδας JEUDi
Σκηνοθεσία: Κορίνα Κόκκαλη – Simon Gleave

Η παράσταση ROBA αφορά δύο ανθρώπινες φιγούρες που ταξιδεύουν σ’ ένα πέρασμα του χρόνου. Ένα παράξενο παιχνίδι κρυφτού, μέσα από την πολλαπλότητα διαφορετικών προσώπων και μορφών, κινούνται μπρος και πίσω στον χρόνο, on και off, σ’ έναν χώρο που συντίθεται και αποσυντίθεται με τη βοήθεια ενός τρίτου μυστηριώδους δημιουργού.

Μια διαρροή. Ένα τραγούδι. Μια αρρώστια.

Το ROBA είναι μια παράσταση Σωματικού Θεάτρου που παίζει με την εικόνα, τον ήχο, το φως και το σκοτάδι, εξερευνώντας τον κόσμο της “φροντίδας” και της πιθανότητας του να βρούμε λύτρωση μέσα από την αρρώστια. Αν χάνουμε τα πάντα όταν ασθενούμε, τότε μπορεί η ίδια η αρρώστια να γίνει παράδειγμα προς την ελευθερία;

Η παράσταση βασίζεται σ’ ένα αρχείο χειρονομιών, ήχων, εικόνων και εμπειριών της φροντίδας μας για έναν πολύ κοντινό μας άνθρωπο. Το ROBA “μεταφράζει” αυτά τα θραύσματα σε μια τελετή παιχνιδιού και ελευθερίας.

Το πρότζεκτ είναι το αποτέλεσμα έρευνας τεσσάρων χρόνων και συνεργασίας μιας υπέροχης ομάδας καλλιτεχνών, φίλων, ειδικών στην φροντίδα’’ και “κρυφών” δυνάμεων. Η ευρύτερη έρευνα, με τίτλο “Παρέα”, γύρω από το Πάρκινσον και την Άνοια, περιλαμβάνει μια σειρά εργαστηρίων για τους φροντιστές ασθενών, επαγγελματίες και μη και τα μέλη της οικογένειάς τους. Στην έρευνα συμμετέχουν καλλιτέχνες, θεραπευτές και νευροεπιστήμονες. Συνεργάτες: Clod Ensemble-Suzy Wilson, David Glass Ensemble-David Glass, Stephen Lenzi, Louisa White, Χρυσούλα Τσίπα.

Είμαστε ευγνώμονες για τη στήριξη του Arts Council England, της Σχολής Μπαλέτου Ελισάβετ Γεωργούδη, του Clod Ensemble και όλων των δωρητών και φίλων που μας βοήθησαν να πραγματοποιήσουμε αυτό το πρότζεκτ.

ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Alt text

Ομάδα Loxodox

Tο μεγαλειώδες και ευφρόσυνο ονειρόδραμα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ φέρνει αντιμέτωπο τον θεατή με το ζήτημα της πίστης στο αδύνατο, τα μουσικά ηχοτοπία της φύσης, τον ονειρικό κόσμο της καθημερινής ζωής και την ποίηση που γεμίζει έρωτα την ζωή ανθρώπων.

*Η παράσταση τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και επιχορηγείται.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Η γραφή του Σαίξπηρ είναι μια ανεξάντλητη πηγή μυστηρίου, όσο δουλεύεις αυτό το έργο, βλέπεις όλο και περισσότερες πόρτες, καλείσαι να επιλέξεις αυτήν την μοναδική φορά ποια θα ανοίξεις.

Δυο κόσμοι, ο ένας στην επιφάνεια, ο αλλός πολύ εσωτερικός, αμετάδοτος, εκεί που βρίσκεται η καθαρή ποίηση.

Ο Σαίξπηρ έχει πλάσει κάτι αθώο και ονειρικό, σαν τα παιδιά που φτιάχνουν εξωτικούς κόσμους κάτω από το τραπέζι στο σαλόνι, φέρνουν καρέκλες για τοίχους, μαξιλάρια, ένα ύφασμα να κρύβονται.

Δεν εξηγεί, δεν εκλογικεύει, εσύ απλώς νιώθεις και δημιουργείς μαζί του και μαζί με τους ηθοποιούς, αυτή είναι η μαγεία του έργου.

Αλκίνοος Δωρής

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Alt text

3ος κύκλος παραστάσεων

«Τα τραγούδια της Σωτηρίας», μία από τις πιο αγαπημένες παραστάσεις των τελευταίων ετών, επιστρέφουν για ακόμα μία φορά στην καλλιτεχνική ζωή της Αθήνας! Η Χριστίνα Μαξούρη και τέσσερις εξαιρετικοί λαϊκοί μουσικοί, στήνουν και πάλι το πάλκο τους και μας προσκαλούν σε ένα ταξίδι στη ζωή και τα τραγούδια της Σωτηρίας Μπέλλου. Από την Πέμπτη 7 Μαρτίου και κάθε Πέμπτη στις 21:00, μια μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στην «Αρχόντισσα του ρεμπέτικου» μας περιμένει στο ΠΛΥΦΑ.

Η ηθοποιός Χριστίνα Μαξούρη, μία από τις αξιοσημείωτες φωνές της νεότερης γενιάς, έχοντας στο ενεργητικό της, ιδιαιτέρως επιτυχημένες μουσικές παραστάσεις, προσωπικά άλμπουμ και συμμετοχές σε άλμπουμ τρίτων και συναυλίες, με το χαρακτηριστικό μέταλλο και την ξεχωριστή ερμηνεία, δίνει νέα πνοή στα τραγούδια της Σωτηρίας στο σήμερα. Μαζί με τα τραγούδια, η Μαξούρη αφηγείται μικρές ιστορίες και σύντομα περιστατικά από τη ζωή της αξεπέραστης ερμηνεύτριας, μέσα από λόγια της ίδιας της Μπέλλου, αλλά και ανθρώπων που τη γνώρισαν.
Αγαπημένα τραγούδια που ερμήνευσε η Μπέλλου και χαράχτηκαν στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, όπως η Περιπλανώμενη ζωή, Δε λες κουβέντα, Σαν απόκληρος γυρίζω, Μην κλαις, Είπα να σβήσω τα παλιά, Αντιλαλούνε τα βουνά, Μη μου ξαναφύγεις πια, Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια, και πολλά ακόμα, ζωντανεύουν ξανά στην παράσταση με λιτό αλλά και ουσιαστικό τρόπο. Δεν είναι τυχαίο πως συχνά αναφέρεται πως η φωνή της Μαξούρη και ο τρόπος που «πατάει» τις λέξεις έχουν κάτι από τη Μπέλλου. Κι όμως, όσοι έχουν ήδη παρακολουθήσει την παράσταση, μιλούν για έναν καθαρά δικό της τρόπο να ερμηνεύει τα τραγούδια αυτά.

Μαζί με τον Δημήτρη Χαλιώτη έχουν κάνει την έρευνα και υπογράφουν την καλλιτεχνική επιμέλεια της παράστασης, που ξεκίνησε την πορεία της το καλοκαίρι του καλοκαίρι του 2021 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με τέσσερις sold out βραδιές στο «Στέκι του Ηλία» στο Θησείο, επαναλήφθηκε λίγο αργότερα στη μουσική σκηνή Χαμάμ στα Πετράλωνα και τον περσινό χειμώνα με αλλεπάλληλα sold out στον ιδιαίτερο χώρο του ΠΛΥΦΑ, ενώ έχει περιοδεύσει εντός και εκτός Αθηνών (Φεστιβάλ Τήνου, Ζάκυνθος, Σύρος- Documenting Heritage Festival, Mykonos Art Festival, Διαδρομές στη Μάρπησσα, Αγ. Παρασκευή- Πολιτιστικές Συναντήσεις στη Δημοτική Βιβλιοθήκη).

Είπαν για την παράσταση:
Είναι σαν να στήνεται μια μικρή γιορτή με φίλους, που μετά από καιρό συναντιούνται ξανά και μοιράζονται στιγμές, συναισθήματα και τραγούδια. Γίνονται και πάλι μια παρέα, μια αγκαλιά με πράγματα κοινά, που μας φέρνουν όλους κοντά και μας κάνουν να αγαπάμε περισσότερο τους ανθρώπους γύρω μας. Όλα σ’ αυτή τη γιορτή, είναι απλά, λιτά, γι’ αυτό μαγικά. – Γιώργος Μητρόπουλος – Euronews

Σε ένα πάλκο, τέσσερις μουσικοί και η Χριστίνα Μαξούρη στο κέντρο μας θυμίζουν γιατί η σπουδαία Σωτηρία Μπέλλου συγκινεί ακόμα. Αυτή είναι και η μαγεία αυτής της δουλειάς. Σε βάζει στον κόσμο της Μπέλλου και μαζί στον κόσμο μιας άλλης Ελλάδας και σε αφήνει να περιπλανηθείς ελεύθερα. Η Χριστίνα Μαξούρη φωνή που σπάει κόκκαλα, παρουσία λιτή και δωρική. Όπως ακριβώς ήταν η Μπέλλου. – Νατάσα Μαστοράκου – in.gr

Η Χριστίνα Μαξούρη και ο Δημήτρης Χαλιώτης έφτιαξαν μια παράσταση ποίημα. Γελάσαμε, τραγουδήσαμε, συγκινηθήκαμε, κλάψαμε… Τα τραγούδια της Σωτηρίας ήταν μια από τις παραστάσεις που θα θυμάμαι για πάντα στην ζωή μου. – Χρήστος Παπαμιχάλης – Αθήνα 984

Η σεμνότητα με την οποία η Χριστίνα Μαξούρη και οι τέσσερις μουσικοί της παρουσιάζουν τη ζωή της Μπέλλου και προσεγγίζουν τα τραγούδια της, κάνουν τους θεατές, ανεξαρτήτως ηλικίας, να νιώσουν την άνεση να τα σιγοτραγουδούν. – Ιωάννα Σωτήρχου – Η Εφημερίδα των Συντακτών

Έχει κάτι χειροποίητο αυτή η δουλειά, κάθε φορά δεν είναι εντελώς ίδια με την προηγούμενη. Η Χριστίνα, καθισμένη στο πάλκο και πλαισιωμένη από τέσσερις εξαίρετους μουσικούς, απευθύνεται στο κοινό σαν να βρίσκεται σε μια παρέα. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου το καλοκαίρι του 2021 και έχει κερδίσει έκτοτε πολλές “ζωές” – όχι άδικα. -Ξένια Γεωργιάδου – Καθημερινή

Μια υπέροχη μουσική παράσταση με τραγούδια και ιστορίες από τη μυθιστορηματική ζωή της απροσκύνητης ρεμπέτισσας Σωτηρίας Μπέλλου. Όταν ακούς το “Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα” ανατριχιάζεις ακόμη και σήμερα. – Ηλέκτρα Ζαργάνη – Documento

ELECTRIC JALABA

Alt text

Η εκστατική μουσική της gnawa από το Μαρόκο συναντά τη βρετανική τζαζ ψυχεδέλεια με αυτό το εξαμελές σχήμα από το Λονδίνο σε ένα ξεσηκωτικό groove.

Warm-up DJ set: Αδαμάντιος Καφετζής (Teranga Beat)
Support: Kugaya live
Clubnight by Cosmic Bordello DJs

Οι Electric Jalaba ισορροπούν αβίαστα μεταξύ progressive world music, avant-funk, επιρροές ηλεκτρονικής μουσικής, δόσεις τζαμαϊκανής dub και ψυχεδελικής τζαζ.

“Frenetic Anglo-Moroccan sextet infuse gnawa trance rituals with Comet Is Coming-style synth-jazz prophecies. Good attitude!” Uncut

“Une fusion hypnotique qui puise autant dans le mystère de traditions rituelles nord-africaines que dans des arrangements dignes des meilleurs dancefloors contemporains.” FIP Radio

Η Βερβέρικη μουσική παράδοση της gnawa είναι η σταθερή τους βάση με frontman τον Simo Lagnawi ο οποίος καθοδηγεί την τελετουργική αυτή μουσική έκφραση με το αρχέγονο τρίχορδο guimbri και συνοδεύεται από τους αδερφούς Oliver, Nathaniel, Barnaby και Henry Keen στα πλήκτρα, μπάσο, κιθάρα, κρουστά, κονσόλες FX καθώς και τον, Κυψελιώτη πλέον, Dave de Rose στα ντραμς. Μαζί δημιουργούν ένα εκστατικό ηχητικό περιβάλλον διαστέλλοντας την gnawa σε ένα συμπαγή όγκο μελωδίας και ρυθμού στον οποίο ίπτασαι μεταξύ Μαρρακές και Λονδίνου. Αυτή τη μουσική την παίζουν μόνο αυτοί, δεν κατατάσσεται! Το τελευταίο άλμπουμ τους El Hal (The Feeling) κυκλοφόρησε από την βρετανική Strut Records των Sun Ra Arkestra, Mulatu Astatke και Ebo Taylor μεταξύ άλλων.

Το πενταμελές Αθηναϊκό σχήμα Kugaya είναι ένα πρόσφατο απόκτημα της τοπικής σκηνής. Συνθέτουν ρυθμικές ορχηστρικές μελωδίες στα χνάρια της afrojazz με σαφείς επιρροές κλασικού αγαπημένου afrobeat ενώ η προσθήκη έντονων κιθαριστικών στοιχείων καταλήγει σε ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό αυθεντικό ήχο.

Ο αεικίνητος Αδαμάντιος Καφετζής έστησε τη διεθνώς αναγνωρισμένη ανεξάρτητη δισκογραφική Teranga Beat με εξειδίκευση στην Αφρικανική Ήπειρο ενώ επιμελείται τους δίσκους και τα ηχοσυστήματα στην πλατφόρμα Eligo Audio Culture. Ο Αδαμάντιος προσφέρει μια μουσική εμπειρία που σου ανοίγει το μυαλό ενώ κρατάει το dancefloor στον αέρα με εξωτικά ξεσηκωτικές επιλογές!

Η γιορτή της μουσικής θα συνεχιστεί μεταμεσονύχτια με επιμέλεια του Cosmic Bordello και τους resident djs Eisenblut και Cest Pagrav σε ένα παγκόσμιο rave όπου συνυπάρχουν ταξιδιάρικες ψυχές και ανοιχτόκαρδα ξενυχτοπούλια.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00 με Αδαμάντιο Καφετζή
Οι Kugaya ξεκινούν στις 21:15
Οι Electric Jalaba ανεβαίνουν στη σκηνή στις 22:30
Το clubnight ξεκινά μετά το live

Υποστηρικτές:


Slow fashion | Fair Wear | Joie de Vivre | Instagram


Artificially natural | We paradise your space | Instagram

ΜΠΛΕ

Alt text

To ΜΠΛΕ της Άννας Λεμονάκη έρχεται για τρίτη χρονιά από τη Γενεύη στο ΠΛΥΦΑ για λίγες παραστάσεις.

Πρόκειται για ένα σύγχρονο περφόρματιφ έργο όπου η γλώσσα μπλέκεται με τη μουσική. Μία ηθοποιός κι ένας μουσικός συντονίζονται και φέρνουν τον θεατή στην καρδιά της προσωπικής αλήθειας που κρύβεται πίσω από το άγχος.

Ο άνθρωπος αισθανόταν άγχος ανέκαθεν. Ωστόσο, παρατηρούμε τα γενεσιουργά αίτια του άγχους να αλλάζουν ανά τα χρόνια. Είναι διαφορετικό να αγχώνεσαι επειδή μαθαίνεις ότι η Γη δεν είναι επίπεδη αλλά στρογγυλή και να φοβάσαι μην πέσεις στο κενό, από το να ακούς την καρδιά σου να χτυπά όλο και πιο γρήγορα νομίζοντας ότι θα πάθεις καρδιακή ανακοπή.

Αντίθετα με παλαιότερες εποχές, όπου η άγνοια ήταν αυτή που απειλούσε τον άνθρωπο προκαλώντας του φόβο και άγχος, σήμερα είναι η υπερπληροφόρηση. Το ΜΠΛΕ είναι μία περφόρμανς που πραγματεύεται το ενδογενές και εξωγενές άγχος, τα ψυχοσωματικά συμπτώματά του και την ευαλωτότητα του ατόμου. Με ένα κείμενο τόσο ωμό όσο και ποιητικό αλλά και μέσα από την ενέργεια του ροκ εν ρολ, η συγγραφέας του έργου και ηθοποιός επί σκηνής, Άννα Λεμονάκη, εκθέτει εαυτόν με αφοπλιστική ειλικρίνεια, διεκδικώντας να μοιραστεί ερωτήματα πανανθρώπινα αλλά συχνά ανομολόγητα.

Κυρίαρχο στοιχείο της παράστασης είναι το νερό που θρέφει τα πάντα και για πάντα. Πηγή ζωής και αναζωογόνησης για τη φύση και τον άνθρωπο, σύμβολο εξαγνισμού και κάθαρσης, το νερό σε συνεχή ροή συντηρεί και καθαρίζει το περιβάλλον μέσα και γύρω μας, κινητοποιεί το σώμα και ωφελεί ποικιλοτρόπως την ψυχή.

To ΜΠΛΕ είναι το πρώτο μέρος μίας θεατρικής χρωματικής πενταλογίας που δημιουργήθηκε από την ομάδα θεάτρου «Bleu en Haut Bleu en Bas» (Μπλε Πάνω Μπλε Κάτω) με έδρα την Ελβετία και πρωτοπαρουσιάστηκε το 2016 στη Γενεύη. Έκτοτε, έχει φιλοξενηθεί σε θεατρικές σκηνές σε Ελλάδα, Κύπρο, Ελβετία, Γαλλία, Λίβανο, και σε μεγάλα διεθνή Φεστιβάλ (Festival La Bâtie, Festival Plein Tube κ.ά). και θα παιχτεί στo Teatro de Barrio, στη Μαδρίτη, το 2024.

Μετά την επιτυχία του τελευταίου της έργου G.O.L.D. που έκανε πρεμιέρα στο Festival de la Bâtie τον Αύγουστο του 2022, η Άννα επιστρέφει στην Ελλάδα με το Μπλε μόνο για λίγες παραστάσεις

Στην Ελβετία, μετά το Μπλε, η Άννα ανέβασε το Αιματηρό Φούξια, το Λευκό, το G.O.L.D. (Glory or Little Dreams) και τώρα ετοιμάζει το Black – What a Beaty-Full Catastrophe το οποίο θα ανέβει στην Comédie de Genève το 2025.

Παράλληλα ετοιμάζει το πρώτο της χορογραφικό έργο και ταινία Kiss and Fly.

Απόσπασμα από το κείμενο

«Ποιος φοβάται να κολυμπήσει πάνω απ’ τα φύκια της θάλασσας; Ποιος φοβάται τα δάκρυα του; ή να χαμογελάσει παραπάνω απ’όσο πρέπει; Τα γηρατειά; Τα γερασμένα όνειρα; Την ανεργία; Και φυσικά μιλάω για τη συναισθηματική ανεργία. Την ευθύνη; Να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο; να πεις την αλήθεια στο παιδί σου; Να ανοίξεις την παλάμη σου και να αφήσεις το παιδί σου να πετάξει όπου το τραβά η όρεξη του; Na ξεχάσεις το παιδί που ήσουν κάποτε; Να πεις Όχι και να το υποστηρίξεις; Να πεις Ναι στο ρίσκο. Να πεις συγγνώμη όταν έχεις κάνει μαλακία. Συγγνώμη, έκανα μαλακία. ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ; Nα ζήσεις την ευτυχία που σου χτυπά την πόρτα; Να ανοίξεις την πόρτα, να ζήσεις έναν έρωτα παθιασμένο, θυμάστε όταν ήσασταν δεκαπέντε χρονών πώς αναψοκοκκινίζατε σε δευτερόλεπτα στα μάγουλα, στο στήθος και χάμω;
ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΡΜΟΝΙΚΑ ΖΩΝΤΑΝΗ;»

Σημείωμα Άννας Λεμονάκη

40 εκατομμύρια ενήλικες Ευρωπαίοι από 18 εώς 54 ετών υποφέρουν από διαταραχές άγχους. Τι συμβαίνει όταν ξαφνικά γινόμαστε προσεκτικοί με τη ζωή και αντί να τη ζούμε μετατρεπόμαστε σε απλούς θεατές; H πρώτη μας όρεξη είναι να βουτήξουμε στη θάλασσα, αλλά το νερό είναι κρύο. Και δε θέλουμε να πάρουμε το ρίσκο μιας ωκεανικής γρίπης. Προσέχουμε και στερούμαστε τον ωκεανό. Νιώθω την ανάγκη να δηλώσω ότι οι διαταραχές άγχους σε οποιαδήποτε μορφή οφείλουν να είναι δημόσιο θέμα και γι’ αυτό το λόγο αποφάσισα να κάνω αυτό το έργο. Όσο περισσότερο και ανοιχτά μιλήσουμε για τα προσωπεία του άγχους (κρίσεις πανικού, φοβίες, μετατραυματικό στρες…) τόσο πιο εύκολα θα καταλάβουμε ότι αυτή η μαύρη επιφάνεια στο βυθό της θάλασσας δεν είναι παρά φύκια και τίποτα άλλο. Το ΜΠΛΕ είναι ένα μανιφέστο λέξεων και ήχων ενάντια στον στιγματισμό που συνοδεύει τις ψυχικές ασθένειες.

Κάθε δημιουργία είναι για μένα η ευκαιρία να πάρω ένα ρίσκο. Ρισκάρω διαλέγοντας θέματα που με φοβερίζουν. Πρόκειται για θέματα που θεωρώ ιλιγγιώδη. Στη δουλειά μου ως σκηνοθέτιδα, συγγραφέας και ηθοποιός δουλεύω πάντα βάζοντας στο επίκεντρο τις αντιθέσεις. Πέρασμα από τη σιγουριά στην αβεβαιότητα, από την τρυφερότητα στη σκληρότητα, από ένα στενό πέρασμα σε έναν χώρο τεράστιο, από τον ρομαντισμό στη χυδαιότητα, από τη σιωπή στην κραυγή, από την ένταση στη νηνεμία, από το θέατρο στο αντιθέατρο. Είναι ακριβώς σε αυτά τα τοπία που βρίσκω υλικό για εξερεύνηση.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΝΝΑΣ ΛΕΜΟΝΑΚΗ

Η Άννα γεννήθηκε στην Αθήνα. Μεγαλώνει στον Παναμά, την Κρήτη και την Αθήνα. Αποκτά πτυχίο Πολιτικών Επιστημών στην Αθήνα και το Μπέργκεν το 2006 και μεταπτυχιακό τίτλο Κοινωνιολογίας και Μέσων από το πανεπιστήμιο του Φριμπούρ. Σπουδάζει στη Θεατρική Σχολή Serge Martin (Γενεύη) και αποφοιτεί το 2013. Παρακολουθεί εργαστήρια με τη Susan Batson στο Interkunst (Βερολίνο, 2014 και 2017), με τον Ανδρέα Μανωλικάκη (Πρόεδρος του Actors Studio, Νέα Υόρκη) στην Αθήνα και με τον Damian De Schrijver (TgStan, Βέλγιο) στη Γενεύη το 2018. Ακολουθεί το CAS στην Υποκριτική και τη Δραματουργία Κειμένου στο HETSR και στο πανεπιστήμιο της Λωζάνης (2018-2020).

Η Άννα ερμηνεύει για τη Λένα Κιτσοπούλου ρόλους στο Χαίρε Νύμφη (2013), στο Κοκκινοσκουφίτσα – Το πρώτο αίμα (2015) και στο Cry (2018-2021) στο θέατρο Saint-Gervais της Γενεύης και στο Θέατρο Τέχνης. Συνεργάζεται μεταξύ άλλων με τους Philippe Quesne, Νίκο Καραθάνο, Adina Secretan, τη θεατρική εταιρία Cie Daniel Blake για το θεατρικό εγχείρημα Opa (2ο βραβείο – PREMIO 2017). Στο σινεμά παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία La nuit est encore jeune [Η νύχτα είναι ακόμη μεγάλη], σκηνοθετημένη από τον Indika Udugampola με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα (Βραβείο του Υποσχόμενου Σκηνοθέτη στο Διεθνές Φεστιβάλ του Κολόμπο, 2015). Ιδρύει την πειραματική εταιρία θεάτρου και μουσικής Cie Bleu en Haut Bleu en Bas μαζί με τον μουσικό Samuel Schmidiger (2015) και παρουσιάζει τα πρώτα δύο μέρη από την πενταλογία της, BLEU και FUCHSIA SAIGNANT στο φεστιβάλ La Bâtie το 2019 και το τρίτο μέρος BLANC (Βραβείο του SSA, 2020) στο Le Grütli (2021). Παρουσιάζει την παράσταση P.E.T.U.L.A. bye bye (2017) στο θέατρο Saint-Gervais και στο ΚΕΤ της Αθήνας. Είναι καλεσμένη από το θέατρο Le Poche και σκηνοθετεί το θεατρικό έργο SAPPHOx, γραμμένο από την Sarah-Jane Moloney (2020). Το 2002 παρουσιάζει το G.O.L.D. στο φεστιβάλ La Bâtie. Εργάζεται ως συγγραφέας και δραματουργός για το χορευτικό έργο Bis N.S (as usual) του χορογράφου Ιωάννη Μανταφούνη στην Όπερα της Λυόν (2021) και το έργο A la carte στο Frankfurd Dresden Ballet Company (2023). Το 2023/2024 κάνει την χορευτική-αναρριχητική περφόρμανς και ταινία Kiss and Fly στο Λεωνίδιο και στην Ταρίφα και ετοιμάζει το έργο Black : What a Beauty-Full Catastrophe (2025, Comédie de Genève,Γενευή).

Συνεντεύξεις

LIFO
Η ίδια γράφει και σκηνοθετεί τα έργα της, αλλά η διαδικασία που τη χαροποιεί είναι η δεύτερη, να μπορεί να συνθέτει τις παραστάσεις της συλλογικά και επί σκηνής. Είναι η μόνη Ελληνίδα που δραστηριοποιείται στο θέατρο σε αυτή την πλευρά της Ελβετίας και ζητώ να μάθω τι σημαίνει αυτό για έναν ξένο, πώς προσεγγίζει το σύστημα.

EΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Οσοι αναρωτιέστε γιατί το όνομα δεν μας είναι οικείο, ο λόγος είναι απλός: η Αννα έχει ως έδρα τη Γενεύη εδώ και πολλά χρόνια. Εκεί, στο πλαίσιο του ιστορικού Φεστιβάλ La Bâtie, παρουσίασε τη νέα της δουλειά «G.O.L.D.», μια σπουδή πάνω στην αποτυχία με ποίηση, χιούμορ και ευαισθησία, και μια λαμπρή ομάδα περφόρμερ – μακάρι να το δούμε και στην Αθήνα.
Αμέσως μετά την τελευταία παράσταση, εν θερμώ, στην αυλή ενός υπέροχου θεάτρου πλάι στο ποτάμι, μιλήσαμε για την πορεία της. Ιδού η Αννα Λεμονάκη, μια χαρισματική καλλιτέχνις της διασποράς.

Κριτικές

ελculture
Παρόλο που η περιγραφή της -όντως ζοφερής- θεματικής του «Μπλε» θα μπορούσε να κάνει κάποιον να περιμένει ένα θέαμα σχεδόν δυσάρεστο, αυτό διόλου δεν συμβαίνει. Αυτή ακριβώς η εγγύτητα που εγκαθιδρύει η δημιουργός του ανάμεσα σε εμάς και την ίδια, οδηγεί σε μια συνθήκη λυτρωτική. Σαν οι φόβοι μας, τοποθετημένοι μέσα από το άγγιγμά της δίπλα στους φόβους των άλλων, αλλά και τους δικούς μας, να απαλύνονται. Σαν ο ίδιος ο εκδημοκρατισμός του τραύματος να το εξορκίζει. Σαν αυτή η υγρασία που πλημμυρίζει τη σκηνή να δημιουργεί μια μήτρα εντός της οποίας να μπορούμε να εκτεθούμε με ασφάλεια. Κι αν ακόμα η ένταση φέρει στα μάτια μας ένα δάκρυ, το πιθανότερο είναι πως θα εγκαταλείψουμε την αίθουσα με ένα χαμόγελο.

ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ

Alt text

Το θεατρικό έργο της Μαρίας Λαϊνά «Το Φαγητό», μετά από έναν επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων (2018-19) ανεβαίνει ξανά, στο θέατρο ΠΛΥΦΑ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιόλιου.

15, 17, 22, 23, 29 & 30 Μαρτίου 2024

Το φαγητό στο θέατρο συνήθως δεν επιτρέπεται. Πέρα από την καθαρά βιολογική, η ανθρώπινη ανάγκη για τροφή αποκαλύπτει και παραπέμπει σε περισσότερες από μία μορφές πείνας. Ένα δυνατό και ιδιότυπο κείμενο της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας για έξι μοναδικές παραστάσεις.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ένας ανοιχτός διάλογος για το τι ορίζουμε ως φαγητό. «Το φαγητό είναι το αθώο θύμα μας και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε αυτό». Ένας θάνατος, η κατάφαση απέναντι στη ζωή. Πώς αντιλαμβανόμαστε τούτη την απώλεια και πόσο βίαιη μπορεί να γίνει άραγε η στιγμή της ενηλικίωσης του καθενός μας; Τι χρειάστηκε να θυσιάσουμε και τι να υποκαταστήσουμε; Η ανθρωποφαγία του εαυτού. Οι προβολές, τα σύμβολα και πώς καταχρηστικά καταπίνουμε όλα εκείνα που νιώθουμε για να επιβιώσουμε, να χορτάσουμε. Δυο παράλληλες κι εντελώς διαφορετικές μαρτυρίες που ενώ εκ’ πρώτης δε συγκλίνουν συνθέτουν ένα μοτίβο για το πώς ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται και αντιμετωπίζει μια τραυματική εμπειρία.

Η ποιήτρια Μαρία Λαϊνά, με αφορμή το πρώτο ανέβασμα της παράστασης δήλωσε:

«Πάντως μου κάνει εντύπωση που ένας νέος άνθρωπος, με πολλή όρεξη, όπως ο Δημήτρης Λιόλιος, ενδιαφέρθηκε για ένα τέτοιο κείμενο· άγριο, εδώ που τα λέμε, που έχει να κάνει με τη μοναξιά και την τρέλα, με αυτό που λέμε ή που άλλοι λένε δύο σε ένα. Στο κείμενο, βεβαίως, συμβαίνει το αντίθετο, έχουμε ένα σε δύο, μια σχιζοειδή συνθήκη. Ομολογώ ότι η ματιά του μού προκάλεσε περιέργεια και έκπληξη, και ο χειμαρρώδης ενθουσιασμός του με έπεισε να το αφήσω στα χέρια του.» (Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ της Κυριακής)

Για «Το Φαγητό» έγραψαν

Κατερίνα I. Ανέστη «Το φαγητό, ο έρωτας, η κυριαρχία, ο θάνατος, ο αφανισμός και ξανά η τροφή, η ηδονή και η απόρριψη, και το άγνωστο, το οικείο και το ανείπωτο. Ρυπές από τη σκηνή και τους Λιόλιο και Λιλικάκη. Δεν βλέπεις αίμα, σάρκες. Είναι όμως εκεί.» (protagon.gr)
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη «Και αφού όλα έχουν φαγωθεί, οι άλλοι, ο χρόνος, η αγάπη, ο άνθρωπος στρέφεται στον εαυτό του.[..] Οι ήρωες και ο λόγος τους είναι το νόημα, η παράσταση και η σκηνή.» (clickatlife.gr)

Κώστας Ζήσης «Μια μελαγχολική αλλά βαθιά και ουσιαστικά επικεντρωμένη παράσταση: έναν ύμνο στο Σισύφειο βάσανο του ανθρώπου, στο αέναο κυνήγι επιβίωσης του στον κόσμο: στην κατάκτηση τροφής και έρωτα. Γιατί μόνο με αυτά επιβιώνουμε.» (all4fun.gr)

Μαρία Μαρή «Χωρίς καμία εικόνα ή σκηνικό αντικείμενο, υποβάλλει στο θεατή αυτή τη σιελόρροια, που συνοδεύει το αίσθημα της πείνας και της ανάγκης, της ζωτικής ανάγκης για φαγητό.[…] Αισθησιασμός, απόλαυση, νοσηρότητα, μελαγχολία, απόλυτη μοναξιά, ερήμωση.» (theatromania.gr)

Αργυρώ Μποζώνη «Έξοχη δουλειά. Ευχάριστη για να προλάβω όσους θα πουν ότι τέτοια κείμενα είναι δύσκολα στο θέατρο. Όχι, είναι ποιητικά και εύκολα, λένε μια ιστορία που μας αφορά και την ξέρουμε όλοι.»

Δημήτρης Φαλλιέρος «Σε χτυπάει μια παράσταση που μιλάει για πράγματα που δεν είναι εύκολα: για όλες τις μορφές πείνας, για την αγάπη, για τις ανθρώπινες ψυχώσεις, για τη δύναμη της συνήθειας, για τη μοναξιά[..].»

SHIFTING TIME

Alt text

Η ομάδα χορού Griffón παρουσιάζει την τελευταία της παραγωγή “Shifting Time”, σε χορογραφία του Γιάννη Νικολαΐδη, φέρνοντας ξανά επί σκηνής δύο καταξιωμένες χορεύτριες την Σταυρούλα Σιάμου και την Αγγελική Στελλάτου. Ένα δυνατό έργο σπάνιας ομορφιάς και ευαισθησίας για τον άνθρωπο, τον χρόνο και την φθορά, το «Shifting Time» μιλάει με ειλικρίνεια και αμεσότητα για τη σωματική αντοχή και τη δύναμη της επιμονής. Το έργο θα παρουσιαστεί στο θέατρο ΠΛΥΦΑ στον Βοτανικό για εννέα μοναδικές παραστάσεις στις 2, 3, 4, 9, 10, 11, 16, 17, 18 Φεβρουαρίου 2024, στις 21.30.

Οι δύο έμπειρες χορεύτριες Σταυρούλα Σιάμου και Αγγελική Στελλάτου μοιράζονται επί σκηνής μια συναρπαστική κοινή αφήγηση που θα μπορούσε να είναι μυθιστορηματική όσο και απολύτως αληθινή για τη στενή σχέση τους με την τέχνη του χορού. «Μερικές φορές βλέπω στον ύπνο μου πώς το σώμα μου είναι σαν δαντέλα, φτιαγμένο επιδέξια με βελονάκι, καλοδουλεμένο σεμέν, τόσο λεπτό….Και μπαίνει το φως και το διαπερνά…Και μετά μπαίνει ο χρόνια στο σώμα και το χαλάει…».

Για το “Shifting Time” ο χορευτής και χορογράφος Γιάννης Νικολαΐδης σημειώνει: «Είναι αλήθεια, τα σώματα μας είναι φθαρτά και αυτή η διαπίστωση, που είναι κοινή για οτιδήποτε ζωντανό, έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τη φύση του χορού στη Δύση, που είναι συνώνυμος της νεότητας και της σωματικής ρώμης. Οι χορευτές ζούνε βαθιά μέσα στα σώματα τους, τα κατανοούνε λειτουργικά σε τέτοιο βαθμό, που πέφτουν εύκολα στη παγίδα να μη τα βλέπουν στην πάροδο του χρόνου, ως ολότητες υπάκουες στη πραγματικότητα του. Πρόκειται για μια πλάνη λοιπόν, που όταν την αντιληφθούν, οι επιλογές διαχείρισης του αναπόφευκτου γεγονότος αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον».