Αρχεία: Events

MIRROŘING
MnIM ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ

Η παράσταση χορού Mirrořing επιχειρεί να φωτίσει εκείνη τη στιγµή όπου όλα γύρω µας επιβραδύνονται και η ταχύτητα δίνει τη θέση της στην ανάπαυση, στην ησυχία όπου µπορούµε να αφουγκραστούµε τις βαθύτερες ανάγκες µας.

Δύο ερµηνευτές κινούνται σε παράλληλες διαδροµές στον χώρο και στον χρόνο. Μετακινούνται από τη δηµόσια σφαίρα και την αρένα της καθηµερινής επιβίωσης στην ιδιωτική τους σφαίρα, εκεί όπου µένουν µόνοι µε τις ευάλωτες πλευρές τους, αυτές που αδιάκοπα φροντίζουν να καλύπτουν. Μετεωρίζονται ανάµεσα στην έκθεση και την ιδιωτικότητα, την εικόνα που κατασκευάζουν και αυτή που αντικρίζουν οι ίδιοι στον καθρέφτη.

Μια ελεγεία για τα όσα χάνονται όταν οι ρυθµοί της καθηµερινότητας είναι καταιγιστικοί, για την αναµέτρηση µε τις κοινωνικές προσδοκίες και απαιτήσεις —για δύο πρόσωπα που αναζητούν επίµονα µια νέα ισορροπία κι ας είναι όλα γύρω τους τόσο δύσκολα.

Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη µας καλεί να οραµατιστούµε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Διάρκεια: 45’ χωρίς διάλειµµα
Κατάλληλη ηλικία: 15 και άνω

(Ο μικρός) Έγιολφ
του Χένρικ Ίψεν
σε σκηνοθεσία του Ντίνου Ψυχογιού

Ο Ντίνος Ψυχογιός καταπιάνεται με το κλασικό αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν «Μικρός Έγιολφ», προτείνοντας μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της ιστορίας μέσα από το βλέμμα μιας γενιάς που παλεύει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες, τα όρια και τις ευθύνες που της κληροδότησαν οι προηγούμενες. Επί σκηνής συναντιέται μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Aulona Lupa, Φαίδρα Αγγελάκη και Πασέ Κολοφωτιάς.

Σε ένα από τα ώριμα ρεαλιστικά του έργα, που γράφτηκε το 1894, ο Ίψεν δεν περιορίζεται στις αναμενόμενες αντιδράσεις απέναντι σε μια τόσο συγκλονιστική πραγματικότητα, αλλά προχωρά πολύ βαθύτερα. Εστιάζει στις καταλυτικές συνέπειες του πένθους και της ενοχής στο αγαπημένο του αντικείμενο μελέτης, το ζευγάρι, το οποίο, μέσα από τη θλίψη και τον πόνο, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να αποκαταστήσει ό,τι είναι δυνατό και να ανακαλύψει νέους τρόπους σύνδεσης.

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Πως μετράμε την απώλεια; Τι θα πει πραγματικά ‘ανθρώπινη ευθύνη’; 

Ένα παιδί χάνεται στη θάλασσα. Με τον χαμό του, γίνεται ο καθρέφτης μέσα στον οποίο οι γονείς αναγκάζονται να αντικρίσουν τον εαυτό τους: τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τις ενοχές, την αδυναμία τους να συνδεθούν. Η μετάνοια για όσα δεν έγιναν όταν έπρεπε μετατρέπεται σε πένθος, οργή και αποστασιοποίηση. Ο Έγιολφ ήταν πάντα η σκιά που έκρυβε τα μυστικά τους. 

Για εμάς η απώλεια του Έγιολφ συμβολίζει τα όνειρα που χάσαμε. Τις χαμένες προσδοκίες της γενιάς μας. Η απουσία του κάθε Έγιολφ αναγκάζει τους ανθρώπους να κοιτάξουν κατάματα τον εαυτό τους. Ως άνθρωποι, ως μέλη συνόλων, γονείς, αδέρφια, σύντροφοι. Στη γενιά της αβεβαιότητας, της υπερβολικής τεχνολογίας, της εύθραυστης ελευθερίας, της υπογεννητικότητας και της διαρκούς επαναδιαπραγμάτευσης του θεσμού της οικογένειας, η έννοια της ‘ανθρώπινης ευθύνης’ έχει ένα νέο βάρος που προσπαθούμε να σηκώσουμε.

Ντίνος Ψυχογιός

Διάρκεια: 90 λεπτά

ΑΟΡΙΣΤΟΣ
της Ελευθερίας Παπουτσάκη

Ψυχαναλυτική, λακανική, ραϊχική, γνωσιακή, συμπεριφορική, συστημική, γκεστάλτ.

2,5 αυτοτελείς ιστορίες για τον θαυμαστό κόσμο της ψυχοθεραπείας σε ένα μιούζικαλ δωματίου.

Πώς οι θεραπευόμενοι βλέπουμε τους θεραπευτές μας, τι είναι αυτή η περίεργη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις πολυθρόνες και τι ιδιόμορφος χρόνος που είναι ο Αόριστος.

Μια παράσταση βασισμένη στο βιβλίο της Ελευθερίας Παπουτσάκη «Αόριστος: Ιστορίες και στιγμιότυπα από την ανάποδη».

“Instability”

Ένα έργο που μας υπενθυμίζει την βεβαιότητα της μη βεβαιότητας. Μία συνθήκη εύθραυστων σωμάτων σε απορρύθμιση όπου μέσα τους κατοικεί, ως απόηχος, το βίωμα της ανατροπής και της αποσταθεροποίησης.
Ένα κινητικό αφήγημα που ακουμπάει πάνω στη μνήμη μίας εμπειρίας που μας αποσυνέδεσε από έναν συγκεκριμένο ρυθμό, προκαλώντας αναταράξεις και επαναπροσδιορισμούς.

Μία σκυταλοδρομία αντοχής να κρατηθούμε από τα θραύσματα κατακερματισμένων γεγονότων που διαμορφώνουν συνεχώς νέα πλαίσια και νέα δεδομένα.
Μία ρωγμή στην έννοια της συνέχειας και της ασφάλειας, μία ανακατασκευή θέασης στον παρόντα χρόνο με ελάχιστα στηρίγματα να κρατηθούμε ατομικά και συλλογικά.

Ένα αποτύπωμα αιώρησης και αστάθειας σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταλλάσσεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και μη αναμενόμενους.

Μία ιστορία μικρών αναταράξεων χωρίς κεκτημένα.

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

Διάρκεια: 45′
Δεν επιτρέπεται η είσοδος μετά την έναρξη της παράστασης.

SUPERSTAR
Ιωάννα Πορτόλου & Ομάδα Χορού Griffón

It’s better to burn out than to fade away – Kurt Cobain

Η Ιωάννα Πορτόλου και η ομάδα χορού Griffón παρουσιάζουν τη νέα τους παράσταση “Superstar” από τις 20 Φεβρουαρίου και για έξι μοναδικές παραστάσεις έως και την 1η Μαρτίου 2026, στις 21:00. Το “Superstar” είναι ένα ηλεκτρισμένο έργο για τη δίψα της αναγνώρισης και τα όρια της αντοχής. Σε μια σκηνή-αρένα, με το κοινό σε απόσταση αναπνοής, οι Ιωάννα Αποστόλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη και Θεανώ Ξυδιά κινούνται ακατάπαυστα ανάμεσα στη φιλοδοξία και την εξάντληση, μέσα στους υποβλητικούς ηλεκτρονικούς ήχους του Αντώνη Παλάσκα.

Ο δρόμος προς την κορυφή μπορεί να είναι συνώνυμος με την αυτοκαταστροφή ή μπορεί να είναι μια πράξη ολοκλήρωσης και ελευθερίας.

Το “Superstar” της Ιωάννας Πορτόλου και της ομάδας χορού Griffón εξερευνά το εύρος της ταυτότητας, των προσωπικών ορίων και της αναζήτησης της συνεχούς αναγνώρισης σε ένα αδηφάγο σύστημα. 

Σε ένα σκηνικό χώρο που θυμίζει ρινγκ, οι τρεις χορεύτριες δημιουργούν μια απόκοσμη και άγρια συναυλία, δοκιμάζουν τα όριά τους και μεταμορφώνουν τη σκηνή σε μια αχόρταγη αρένα, όπου το θέαμα έχει πάντα τον πρώτο λόγο.

Μέσα από ένα αρχείο εικόνων, κινητικών υλικών και αφηγήσεων, το “Superstar” αποπειράται να συνομιλήσει με τις εσωτερικές αντιφάσεις που κρύβονται πίσω από τη δημόσια λάμψη και γίνεται υπαρξιακό ερώτημα για το μέχρι πού αντέχουμε ή τολμάμε να φτάσουμε.

Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.

Διάρκεια: 50’